Take a trip to my yard

บันทึก

2010-03-30T06:24:00.001+07:00

ความทรงจำ..ในเดินทางของการรอคอย
การรอคอยเพื่อการมาถึงของการเติมเต็ม..

สูตรแห่งชีวิตประจำวัน

2009-07-22T17:41:00.004+07:00

๑. อย่าเปรียบเทียบชีวิตของตัวเองกับคนอื่น
คุณไม่รู้หรอกว่าคนที่คุณอิจฉานั้นเขามีความทุกข์ยิ่งกว่าคุณอย่างไรบ้าง
๒. อย่าคิดทางลบเกี่ยวกับเรื่องที่คุณควบคุมหรือกำหนดไม่ได้ แทนที่จะมองโลกในแง่ร้าย,
ก็ทุ่มเทกำลังและพลังงานให้กับความคิดทางบวก ณ ปัจจุบันเสีย
๓. อย่าทำอะไรเกินกว่าที่ตัวเองทำได้...รู้ว่าขีดจำกัดของตัวเองอยู่ที่ไหน
๔. อย่าเอาจริงเอาจังกับตัวเองนัก เพราะคนอื่นเขาไม่ได้ซีเรียสกับคุณเท่าไหร่หรอก
๕. อย่าเสียเวลาและพลังงานอันมีค่าของคุณกับเรื่องหยุมหยิมหรือเรื่องซุบซิบ....
นอกเสียจากว่ามันจะทำให้คุณผ่อนคลายได้อย่างจริงจัง
๖. จงฝันตอนตื่นมากกว่าตอนหลับ
๗. ความรู้สึกอิจฉาริษยาเป็นเรื่องเสียเวลาเปล่า ๆ ปลี้ ๆ...
คิดให้ดีก็จะรู้ว่าคุณมีทุกอย่างที่คุณจำเป็นต้องมีแล้ว
๘. ลืมเรื่องขัดแย้งในอดีตเสีย และอย่าได้เตือนสามีหรือภรรยาคุณ
เกี่ยวกับความผิดพลาดในอดีตของอีกฝ่ายหนึ่งเลย เพราะมันจะทำลายความสุขปัจจุบันของคุณ
๙. ชีวิตนี้สั้นเกินกว่าที่เราจะไปโกรธเกลียดใคร...จงอย่าเกลียดคนอื่น
๑๐.ประกาศสงบศึกกับอดีตให้สิ้น, จะได้ไม่ทำลายปัจจุบันของคุณ
๑๑.ไม่มีใครกำหนดความสุขของคุณได้นอกจากคุณเอง
๑๒.จงเข้าใจเสียว่าชีวิตก็คือโรงเรียน คุณมาเพื่อเรียนรู้
และปัญหาเป็นเพียงส่วนหนึ่งของหลักสูตรซึ่งมาแล้วก็หายไป...
เหมือนโจทย์วิชาพีชคณิต...แต่สิ่งที่คุณเรียนรู้นั้นอยู่กับคุณตลอดชีวิต
๑๓. จงยิ้มและหัวเราะมากขึ้น
๑๔. คุณไม่จำเป็นต้องชนะทุกครั้งที่ถกแถลงกับคนอื่นหรอก...
บางครั้งก็ยอมรับว่าเราเห็นแตกต่างกันได้...เห็นพ้องที่จะเห็นต่างก็ไม่เห็นเสียหายแต่อย่างไร
แล้วเราควรจะมีทัศนคติอย่างไรต่อชุมชนและคนรอบข้างเราล่ะ?

๑. อย่าลืมโทรฯหาครอบครัวบ่อย ๆ
๒. จงหาอะไรดี ๆ ให้คนอื่นทุกวัน
๓. จงให้อภัยทุกคนสำหรับทุกอย่าง
๔. จงหาเวลาอยู่กับคนอายุเกิน 70 และต่ำกว่า 6 ขวบ
๕. พยายามทำให้อย่างน้อย 3 คนยิ้มได้ทุกวัน
๖. คนอื่นเขาคิดอย่างไรกับคุณไม่ใช่เรื่องของคุณสักหน่อย
๗. งานของคุณไม่ดูแลคุณตอนคุณป่วยหรอก แต่ครอบครัวและเพื่อนคุณต่างหากเล่า
ที่จะดูแลคุณในยามคุณมีปัญหาสุขภาพ ดังนั้น, อย่าได้ห่างเหินกับคนใกล้ชิดเป็นอันขาด
และถ้าหากสามารถดำรงชีวิตให้มีความหมายได้, ก็ควรจะทำดังต่อไปนี้
๘. เชื่อเถอะว่าส่วนลึก ๆ ในใจของคุณนั้นมีความสุข
เสมอ...ดังนั้น, ส่วนนอกของคุณทุกข์โศกไปทำไมเล่า?

หาบ้าน หาบ้าน หาบ้าน

2009-07-20T04:44:00.002+07:00

มีแต่คำนี่บินว่อนอยู่ในหัว

เกือบสองเดือนได้แล้ว ที่ออกตะลอนหาบ้าน
จริงจังบ้าง ไม่จริงจังบ้าง
แล้วแต่โอกาส และอากาศจะอำนวย

จริงๆ ก็เจอและบ้านดีๆอะ
แต่บ้างแพง บ้างไกล บ้างน่ากลัว
ในที่สุด ก็เจอ แต่เช่ายาวไม่ได้
ตอนนี้นั่งภาวนาให้เค้ายอมปล่อยให้เช่าสักปีเป็นอย่างน้อย
เถอะนะ เห็นใจคนไทยตาดำๆ จนๆ ด้วยเถิด

ปิดเทอมแล้ว!

2009-06-14T19:39:00.001+07:00

ปิดเรียนมาได้สองวัน
ปาร์ตี้ พุงกางมันทุกวัน
ให้มันได้อย่างนี้สิ..เหอ...

ณ วันนี้

2009-05-28T05:43:00.002+07:00

มรสุมของชีวิตพัดผ่านไปอีกหนึ่งลูก
โล่ง เบา และหัวเราะง่าย
อะไร อะไร สุดท้ายมาแล้วก็ต้องไป
สัจธรรมแท้จริง ง่ายดาย
แต่กว่าจะยอมรับได้
ยากเย็นเหลือเกิน

Konstfack..

2009-05-21T04:57:00.003+07:00

สิ่งที่รอคอยมาสองปี
ในที่สุดก็เดินทางมาถึง
Konstfack
เค้าว่ามันคือ RCA ของสวีเดน
แต่เรารู้แค่ว่ามันเจ๋งมาก..แค่นั้น

หวั่นๆ หวาดๆ กลัวไปไม่รอด
แต่เอาว่ะ! ไหนๆก็ไหนๆแล้ว
กัดฟันเดินต่อไป..

ดีใจที่มีคนดีใจด้วย
ดีใจที่ในที่สุดก็เดินมาถึงตรงนี้จนได้
ดีใจ ดีใจ และรู้ว่าดีใจ

งง

2009-05-04T06:00:00.001+07:00

ไม่ได้ฟัง แฟต เรดิโอมาได้เกือบแปดเดือน
ทุกอย่างยังเหมือนเดิม สปอต์โฆษณา โปรโมทช่วงเด็ดดัง
และแม้กระทั่งเพลง ก็ยังเหมือนเดิม ...ทำได้ไง??

ความทุกข์น้อย

2009-04-28T01:51:00.002+07:00

ตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกที่ตอนนี้ก็จำไม่ได้แล้วว่ามันเป็นยังไง
จำได้แค่ว่า เช้านี้นั่งกินข้าวอยู่ที่โรงอาหาร
แล้วก็เห็นเพื่อนคนนึงเอาช้อนยัดลงไปในกระเป๋ากางเกง
เพราะสองมือเต็มไปด้วยจานและขนมปังก้อนโต
เห็นแล้วก็ยิ้มออกมาเอง
จริงๆแล้ว การนั่งสังเกตชาวบ้านในมุมห้อง
เก็บรายละเอียด แล้วเอามาหัวเราะอยู่คนเดียว
ก็เป็นกิจกรรมที่รักยิ่งมานานแล้ว
คิดแบบจิตวิทยา คงเดาๆกันว่าเพราะมันรู้สึกปลอดภัย
แต่เอาแบบบ้านๆ ก็คงเรียกได้ว่าสอดรู้
แต่ทำได้ก็ต่อเมื่อตัวเองอยู่ในความกึ่มๆอย่างนี้เท่านั้น

กึ่มๆคือ ไม่สุขมาก แต่ก็ไม่ทุกข์มาก
ด้วนอารมณ์แบบนี้นี่แหละ
ทำให้มีความสามารถพิเศษขึ้นมาหนึ่งอย่างคือ
ความสามารถที่จะมองเห็นบางอย่าง อย่างไม่บิดเบือน
พอเห็นได้อย่างนั้นแล้ว รู้สึกยิ้มที่มุมปากอย่างยอมรับ
ว่ามันก็เป็นเช่นนั้นเอง..

เห็นว่ามันมีขึ้นและลง..กลับไป กลับมา
ไม่ได้กดข่ม แต่รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
พอเป็นอย่างนี้ก็สามารถบอกตัวเองได้อีกว่า
วันนี้ฉันพร้อมจะช่วยคนอื่นหละ
เพราะตัวเองรู้สึกสงบ และปลอดภัย
อันนี้ก็บอกได้เช่นกัน

มันทำให้นึกถึงเพื่อนคนนึงที่บอกว่า
จริงๆแล้วชีวิตไม่ได้มีสุข
มันมีแต่ทุกข์น้อย กับทุกข์มาก
งั้นวันนี้ก็คงพูดกับตัวเองได้ว่า
มีทุกข์น้อยดีจัง!

When I've falling down

2009-04-24T05:27:00.002+07:00

Today my friend asked me a question..
"What's book you have been reading recently?"
Me : " Buddha teaching "
My friend: .....
"why?"
Me: " I don't know, maybe I just want to face the truth"

It had few second to repeated a question in my mind
the few second for ask myself " why?"

Actually, I don't know why but I know just they always have an answer that I looking for,
an answer that always give courage and chance to understand human and truth of life.
however, I still never completely accepted them.
and that's why I always make same mistake happens again and again.
I ask myself in same question many times.
Then I realize sometime, some questions no need to have any answer.
It just happens because it be like the way it should be.

My past was not beautiful also in present
but I still believe in destiny and I will let them lead me the way.
Someday, I will meet something special, who knows?

.

2009-04-12T15:59:00.001+07:00

I'm screaming at the top of my voice,

Give me reason, but don't give me choice,

Cos I'll just make the same mistake...

ความจริง

2009-04-11T15:50:00.002+07:00

ความเป็นจริงที่ว่า
ในโลกใบนี้ ไม่เคยมีอะไรแน่นอน
มันช่างแสลงใจสิ้นดี

อะไร ยังไงก็คงต้องเปลี่ยนแปลง
รู้ แต่รับไม่ค่อยได้
กดข่ม และมีความรู้แจ้งเป็นห้วงๆ

อยากตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองอายุ80
ผ่านมาแล้วทุกอย่าง
และพร้อมแล้วสำหรับความตาย
ไม่กลัวตาย แต่กลัวความเจ็บปวด

นั่งมองพระจันทร์เต็มดวง แล้วบอกตัวเองว่า
โชคดีแค่ไหนแล้วที่ยังมีตาที่ดี มีกายสัมผัสที่ครบ
ที่มีโอกาสได้เห็นความสวยงาม
ที่ปรากฎขึ้นอยู่ตรงหน้าในทุกๆนาที

วันนี้ หรือวันไหนๆ มันก็ยังอยู่ตรงนั้น
ขึ้น และลง แต่ก็ยังอยู่ตรงนั้น
มันงดงาม และโหดร้ายพอๆกัน

ผิดด้วยเหรอ ที่อยากให้มันสมบูรณ์

spring time

2009-04-03T02:59:00.003+07:00

แสงแดด
วันโกหก
สายลมเย็น
แผ่ว แผ่ว

รอยยิ้ม
ความสุข
ความไม่แน่นอน
บนความแน่นอน

กายเป็นทุกข์
ใจคล้ายจะสุข
หรือจะเป็นกลาง
หรือจะว่างเปล่า

รู้
ไม่รู้
แล้วใครจะรู้
ปล่อยว่าง
และอยู่กับปัจจุบัน

แสงแดด
แผดเผา
ผิวหนัง
ร้อน
เกรียม
ดำคล้ำ

ณ วันโกหก

ข้อความที่ 201

2009-03-08T17:43:00.004+07:00

เพิ่งสังเกตว่าในเวลา 3 ปี ได้ทำการบ่นมาแล้ว200 ข้อความ
สุขๆ ทุกข์ๆปนๆกันไป
...

สำหรับวันนี้
ขอบ่นเรื่องความหวงของตัวเอง
หวงความสุข
หวงความฝัน
หวงความคิด
หวงจินตนาการ
หรือนัยนึงคือ "ยึดติด"

ตอนนี้กำลังเป็นทุกข์กับความยึดติดของตัวเอง
ชีวิตอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลง
ความสุขเก่าๆ ความคิดเก่าๆ เอามาเปรียบเทียบ
เป็นทุกข์ เศร้า และกังวล
ความคิดวิ่งวนครั้งแล้วครั้งเล่า

กลับไปอ่านบทความพระท่านว่าไว้
ตรงและโดนใจ
ยึดติดคืออะไร..รู้
ไม่ยึดติดคืออะไร..ก็รู้
แต่ยังทำไม่ได้

นั่งดูจิต วิ่งวน
เกิด และดับ
เห็น แต่ทำอะไรไม่ได้
สติไม่อยู่กับตัว
ไปวิ่งเล่นยังไม่กลับมา

สภาวะจดจำได้
ที่ตอนนี้เกือบๆจะลืมไป
กลับมาสะท้อนขยะในใจ
จะกำจัดมันอย่างไร
จะดูแลมันอย่างไร
..

อยากหนี
อยากหนี
อยากหนี
อยากหนี
อยากหนี
..
..
..

I need my baby pot to be firing!!!

2009-02-23T16:31:00.001+07:00

BUT..
I can't

pity life T_T

ณ วันหนึ่งกลางเดือนกุมภาพันธ์

2009-02-17T06:53:00.002+07:00

เค้าว่ากันว่า..
เมื่อเวลาผ่าน ความรู้สึกจะถูกเยียวยา
บางอย่างจะถูกลืมเลือน
และบางอย่างจะเข้ามาเติมเต็ม

เค้าว่ากันว่า..
เวลาจากบ้านมา
มันเหงา มันทารุณ

จากบ้านมาได้หกเดือนแล้ว
มันเหงา แต่ไม่ทารุณ
ลืมบางอย่างได้จริง
แต่ก็ยังไม่มีอะไรมาเติมเต็ม

ชีวิตยังดำเนินต่อไป
เรียบง่าย และเปราะบาง

จดบันทึก(อีกครั้ง)

2009-02-01T21:00:00.002+07:00

ความรู้สึกประหลาด
จะเศร้าหรือก็เปล่า
จะร่าเริงหรือก็ไม่
จะนิ่งๆเฉยๆ ก็ไม่น่าจะใช่
ความรู้สึกนี่เรียกว่าอะไร

สังเกตตัวเองมากว่า 10 ชม.
คำถามเกิดขึ้นอีกครั้ง
สันดานพาไป หรือว่ากำลังสร้างโลกให้ตัวเอง
ไม่รู้ ไม่มีคำตอบให้กับคำถามนี้

รู้แต่ว่า กำลังจมดิ่งลง
ในความไม่รู้ ในความไม่มีอะไร
มันเบลอๆ ว่างๆ เคว้งๆ
คล้ายกำลังมองหาอะไรสักอย่าง
แต่ยังคงได้แต่มองหา
และไม่รู้ว่ามันคืออะไร

งง งง
งง งง
งง งง

จดบันทึก

2009-01-18T04:37:00.002+07:00

จะยอมเผชิญความจริง
ยอมรับความจริง
และอยู่กับความจริง
...

คนเรา ที่มีความคิดเป็นเครื่องสร้างภาพลวงตา
ความคิดที่สะสมและตกตะกอนอยู่ภายในเป็นเวลานาน
พิจารณาจนเห็น จนเจ็บปวด จนเข้าใจ

...
วันนี้ จะออกเดินทางด้วยใจที่เปิดกว้าง
ไม่ว่าจะผ่าน หรือเจออะไร
จะยอมรับ ยิ้มรับ อย่างแท้จริง

ความคิด

2009-01-17T18:26:00.003+07:00

ไม่ได้เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น
แต่เสียใจกับตัวเองที่เป็นเหตุให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
...

บนเรียนไม่ว่าจะเพิ่งเกิด หรือเก่าเก็บ
มักจะออกมาให้เห็นและตอกย้ำความรู้สึก

...
คิดมากไป
มีคนบอกว่าอย่างนั้น

อาจจะจริง
อาจจะยังไม่อยากยอมรับ
...
แต่สุดท้ายแล้วมันจะผ่านไป
พี่นพว่าไว้อย่างนั้น

respect and trust, what's different between them?

2009-01-16T05:27:00.002+07:00

respect	[N] ความเคารพ, See also: ความนับถือ, Syn. admiration, esteem, honour
respect	[N] ความเอาใจใส่, Syn. consideration, thoughtfulness
respect	[VT] เคารพ, See also: นับถือ, Syn. esteem, honour
respect	[VT] เอาใจใส่, See also: คำนึงถึง, Syn. regard, think of

trust	[N] ความเชื่อใจ, See also: ความไว้วางใจ, ความไว้เนื้อเชื่อใจ
trust	[VI] วางใจ, See also: เชื่อใจ, ไว้วางใจ
trust	[VT] วางใจ, See also: เชื่อใจ
trust	[VT] คาดหวัง, See also: ต้องการ, หวัง

คำถามในความสัมพันธ์ของคน
สองคำนี้ ต่างหรือเหมือนกัน
ยังคงเป็นคำถามในใจ..

วิตกจริต

2009-01-15T08:15:00.003+07:00

(เค้าบอกว่ามันอ่านว่า วิ-ตะ-จะ-ริด)

วันนี้เห็นตัวเองเป็นเหมือนกบ
ความคิดกระโดดข้ามไปมา
เร็วและวิ่งวน

เรื่องงาน
เรื่องชีวิต
เรื่องความรู้สึก

ชอบคิดอะไรล่วงหน้า
คิดแล้วจำได้
กลับมาเล่าให้ฟังได้เป็นฉากๆ
ไม่สับสน เพราะรู้ตัว

เห็นว่ามีกบมากกว่าหนึ่งตัวด้วย
แข่งกันวิ่ง แข่งกันวน

จริงๆแล้วในหัวเราก็เป็นหนองนำดีๆนี้เอง
บางวันใส บางวันขุ่น
สงสัยเป็นเพราะเจ้ากบในหัว
ที่นับวันเพิ่มจำนวนมากขึ้นทุกที

แข่งกันวิ่ง แข่งกันวน
แข่งกันวิ่ง แข่งกันวน

....หืมม เริ่มมึนกับความคิดตัวเอง

all about paper clay

2009-01-14T17:37:00.003+07:00

เช้าวันนี้

2009-01-13T14:44:00.004+07:00

เป็นเช้าที่สวยงามจริงๆ
ตื่นขึ้นมานั่งที่โต๊ะทำงาน
หันหน้าเข้าหน้าต่างบานใหญ่
ค่อยๆเห็นรายละเอียดของสิ่งรอบๆตัวเปลี่ยนไป
ท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้ม..ฟ้าอมส้ม..ส้มอมชมพู
สนามหน้าสีเขียวคล้ำ..เขียวอมเทา..เขียวอมเหลือง
ต้นไม้คล้ายเงาดำ..ส่งเสียงและปลิวเล่นลม

ทั้งหมดทั้งมวล เพราะเพลงของกะทิ
และความสุขที่มีอยู่ในใจตอนนี้
เป็นเหมือนอาหารเช้าที่อิ่มเข้าไปถึงข้างใน

..ทำชีวิตให้มีความสุข ด้วยวันเวลาที่เธอมี
เพราะสุดท้ายแล้วมันก็ผ่านไป
เกิดขึ้นมาและมันก็ผ่านไป
โลกยังคงหมุนเวียนและเปลี่ยนไป
สุดแต่ใครที่จะเข้าใจในเรื่องนี้....

(แต่..ตอนนี้หิมะหายไปหมดแย้ว)

My Trip!

2008-12-20T04:13:00.003+07:00

Now I'm in Goteborg..and I am very happy to be here!!!!

It's been 3 days now since frist day I came,

I lives with my friend's family in their house outside the city and behind them is forest!!

just 10 mins by train, you can get into the downtown..That's great!

but I'm not so much in city life , just walking and looking around the town.

Today, I had chance to go to very outside of Gothenburg.

In my friend's summer house.

It's standing in the middle of forest, no water tap, no toliet inside of the house.

I've just know, most of Swedish's family alway have one summer house.

and all of them are in the forest and no water tap.

I don't have any idea why they leave it to be like that.

anyway, it's fun to have new experience.

Still alive?

2008-12-11T03:20:00.002+07:00

Yes, I am.

I love Stockholm!

2008-11-10T17:16:00.011+07:00

A Big Cup of Tea

7-11 in Stockholm

Yat-Ta
( I did it)

Saturday Night Life

all about works

2008-11-06T05:03:00.003+07:00

เป็นครั้งแรกที่ทำงานเซรามิคด้วยporcelain
มันที่มีความหนาน้อยกว่า 2 มม.
จะหยิบจะจับกันแต่ละที แทบจะหยุดหายใจ
แต่นั้นก็ทำให้ตัวเองใจเย็นลงได้เยอะมากมายเลยทีเดียว

ความมหัศจรรย์ของดิน ยังคงมีให้เห็นอยู่เรื่อยๆ
และนั้นทำให้อยากทำมันต่อไปเรื่อยๆ
ต่อไป..

something to think about

2008-10-21T20:58:00.006+07:00

รองเท้า

คำร้องสุรักษ์ สุขเสวี
ทำนอง/เรียบเรียง พงษ์พรหม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา

เมื่อฉันต้องทนเหนื่อย เพราะเจอเรื่องราวต่างๆ
จะหลบผู้คนให้ห่าง ซุกตัวที่ห้องเก่าๆเหลือบไปที่มุมหนึ่ง
สิ่งที่เห็นก็มีเพียงแต่รองเท้า ก็แค่รองเท้าเก่าๆ ที่อยู่เป็นเพื่อนใจ

ก็ใช้สวมมาจนเก่า ฉันพามันเดินมาไกล
จะผ่านหนทางใดๆ ก็ยังไม่มีเสียงบ่น
และมันก็เต็มใจ จะเรียนรู้ความเป็นจริงจากถนน
พบมาทุกอย่าง แต่กลับไม่หวั่นไหวรองเท้าเจ้าเอย
เจ้าคงเหน็ดเหนื่อย พาฉันและผู้คน ให้เดินก้าวไป

รองเท้าเจ้าเอย เจ้าจะทุกข์จะร้อนจะท้ออย่างฉันบ้างหรือเปล่า
ก็รู้ว่ามันไม่ตอบ ไม่เคยกังวลอะไร แค่ทำหน้าที่มันไปเหมือนเดิมที่เคยทุกวัน
สิ่งที่ต้องเป็นไป จะไปฝืนก็ต้องเป็นอยู่อย่างนั้น ถึงแสนจะเหนื่อยต้องอยู่สู้ต่อไป

เจ้าคงรู้ เจ้าคงเห็นวันที่ฉันต้องทนเสียใจ
และวันนั้น ถึงวันนี้มีกี่ครั้งฉันเคยพลั้งพลาดไป
ฉันยังค้น ฉันยังหายังไม่ถึงที่เคยตั้งใจ
ฉันยังคิด ฉันยังหวัง ว่าจะพบในสิ่งที่ฝันสักวันหนึ่ง

พรุ่งนี้ฉันยังจะอยู่ เพื่อเจอเรื่องราวต่างๆ
จะไปพบเจอทุกอย่างด้วยความเข้าใจกว่าเก่า
สิ่งที่ฉันแน่ใจ คือพรุ่งนี้ฉันจะไปกับรองเท้า
จะสวมรองเท้าเก่า ที่แบกทั้งตัวฉัน
ฉันจะไม่เหนื่อย ที่แบกแค่ความฝัน...

I read this article from Ying's blog
Thank you for your post and sharing

bad news

2008-10-07T21:08:00.000+07:00

Summer was gone,
now is autumn
and winter is coming.

I know...
because of no friuts to pick up in school's garden anymore.
that's my bad news.
T_T

ฟ้าใส

2008-09-27T20:27:00.006+07:00

วันนี้ฟ้าใส

เราไปขี่จักรยานกัน..และนี่คือเพื่อนร่วมทาง

หลงทางในพงหญ้า

ตามทางมีแต่วัว วัว และวัว

สนุกสนาน

นอกโรงเรียน

2008-09-20T16:22:00.014+07:00

ปราสาทเก่า ที่สร้างเอาไว้กักเดนมาร์กไม่ให้บุกรุกเข้ามายึดครองสวีเดน
เป็นปราสาทยุคเรเนซอง ที่ตอนนี้กลายเป็นสถานที่จัดนิทรรศการของเมืองKalmar ไปแล้ว

นิทรรศการเครื่องปั้นดินเผาของจีนโบราณ รูปนี้ เป็นวัฒนธรรมที่เชื่อถึงเรื่องAfter life
คล้ายก๊กเต๊กในบัจจุบัน แต่แทนที่จะทำจากกระดาษ ก็ปั้นคนใช้จากดินซะเลย

นิทรรศการร่วมสมัยโดยศิลปินจากจีน
ส่วนใหญ่จะประยุกต์เทคนิคเดิม เข้ากับการนำเสนอในรูปแบบใหม่

เหนื่อยแหละ พักกินกาแฟยามบ่าย สุดชิล

China Girl

2008-09-20T16:14:00.003+07:00

China Girl Exhibition
ว่าด้วยความโหดร้ายและความเชื่อของคนจีนที่นิยมและให้ค่ากับการมีลูกชายมาก
จนเป็นเหตุให้เด็กหญิงสูญหายไปเป็นจำนวน 50ล้านคนต่อปี อย่างไม่มีร่องรอย

ความโหดร้ายอันเนื่องมาจากกฎหมายของรัฐบาลที่กำหนดให้หนึ่งครอบครัวสามารถมีลูกได้ไม่เกิน1 คน
ทำให้คนจีนกระหายที่จะได้ลูกคนเดียวของตัวเองเป็นเด็กผู้ชาย

วันไหนที่แม่จะคลอด เค้าจะเอาถังน้ำวางไว้ใกล้ๆ
หากเด็กที่เกิดมาเป็นชาย เค้าจะใช้นำนั้นชำระร่างกายให้เด็ก
แต่ถ้าหากเกิดมาเป็นหญิง นั้นจะเป็นที่สำหรับจบชีวิตของเด็กคนนั้นทันที
นึกไม่ออกว่าเลยว่า ถ้าบ้านเราเป็นอย่างนี้ มันจะเป็นยังไง..

The Moon

2008-09-14T22:10:00.000+07:00

คืนมืดมิด และเงียบสงัด
หลังสิ้นเสียงผู้คนได้ไม่นาน

กลับมานั่งที่เก้าอี้ตัวเดิม
มองหน้าต่างบานเดิม
และได้เห็นพระจันทร์ดวงเดิม

พระจันทร์ที่นี้ ไม่มีกระต่ายอยู่บนนั้น
คงเป็นเพราะ นี่เป็นอีกซีกโลกนึง
ซีกของพระจันทร์ก็คงเป็นคนละด้านเช่นกัน

ถึงที่นี้ไม่มีกระต่ายบนดวงจันทร์
แต่มันก็เป็นจันทร์ดวงเดียว หนึ่งเดียว

ถึงแม้ท้องฟ้าจะเต็มไปด้วยเมฆและลมแรง
แต่มันก็ยังคงสุกสว่างและสวยงาม

.

2008-09-12T23:35:00.003+07:00

เชื่อฉันสิ.. มันจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปหรอก
เธอยังคงอยู่กับฉันที่นี่
แม้การเปลี่ยนแปลงได้เดินทางมาถึง
และฉันเชื่อว่าเธอจะชอบมัน

...เหรอ?

my studio

2008-09-10T23:31:00.001+07:00

แต่อันนี้ เป็นที่ของคนอื่น บ่ใช้ของข้าเจ้า

ว่าด้วยพะโล้

2008-09-07T21:26:00.003+07:00

ทำเอง กินเอง ชมกันเอง..ฮาๆๆ

Quote No.12

2008-09-06T17:22:00.000+07:00

ถ้าไม่มีเธอก็ไม่มีฉัน เราขาดกันไม่ได้
ในขณะเดียวกันเราก็ไม่จำเป็ นต้องมีอยู่ตลอดไป
Saratitohe

เรื่องของเพื่อน

2008-08-31T16:03:00.006+07:00

"Sara,Sofi,Freda, Kestin, Masayoshi, Kayoko"
เพื่อนร่วมชั้นเรียนเซรามิค

"Kayako"เพื่อนร่วมบ้านและชั้นเรียนของเรา

"Emma" เพื่อนร่วมบ้านและร่วมชั้นเรียนของส้ม

Quote No.11

2008-08-31T16:01:00.002+07:00

“สองปีกฝันจะกล้าแกร่งได้ ก็ต้องออกไปให้พ้นชายคา”
ไปตามเส้นทางของเรา
วรพจน์ พันธุ์พงศ์

เล่นว่าวๆๆ

2008-08-28T22:46:00.005+07:00

ที่นี้เค้าเปิดเรียนด้วยการชวนคำทั้งโรงเรียนประดิาฐ์ว่าวไปเล่นกัน..แจ๋วโคตร!!

ที่ที่ไปเล่น อยู่ห่างจากโรงเรียนไปไม่เท่าไร
เป็นพื้นทีโล่งๆที่คั่นอยู่ระหว่างถนนหลักสองเส้นที่วิ่งขนานกันตามความยาวของเกาะ
ที่นั้น ลมแรง หนาวจนขนลุก และเต็มไปด้วยขี้ม้า..
หืมม..มีม้าอยู่หลายตัว และดูเหมือนว่ามันคุ้นเคยดีกับคนเลยทีเดียว

หลังจากลองพยายามทำให้ว่าวกินลมได้ไม่กี่ครั้ง มันก็พัง
ความสนใจเลยเบนไปที่ม้าที่ยืนมองพวกเราอยู่อย่างสนใจ
..ไอ้มนุษย์พวกนี้ มันทำไรกันอยู่วะ?
และไม่นาน มันก็คิดว่าเศษว่าวของเราเป็นอาหาร
มันเข้ามาสำรวจและพยายามจะกินซะให้ได้..อย่างที่เห็น

หอบเอาความหนาวกลับมาที่โรงเรียน แล้วก็พบว่าแม่ครัวได้เตรียมชา กาแฟ และคุ๊กกี้ไว้ให้
มันหอมมาก และอุ่นมากด้วย ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ฮอกวอตส์ยังไงยังงั้นเลย..แจ๋วโคตร!
(พอดีกำลังอ่านHarry Potter เล่มสุดท้ายอยู่ด้วย แอบอินนิดหน่อย)

.

2008-08-26T14:38:00.003+07:00

วันนี้เปิดเรียนนนนน!!

...

2008-08-24T20:00:00.003+07:00

วันนี้ว่าง...จัด จัด
เดินไปสำรวจรอบๆโรงเรียนอีกครั้ง
เดินไป เดินมา เดินไปเกือบ 6 กม.
ทั้งที่ฝนตกปรอยๆตลอดเวลา
ผ่านทุ่งหญ้า ฟาร์มหัวหอมใหญ่
ไร่ข้าว และถนนเล็กๆสำหรับจักรยาน

มองลงดูบนพื้นผิวถนนอย่างพิจารณา
เห็นทะเลไส้เดือนจำนวนนึง..
กำลังพยายามย้ายร่างตัวเองข้ามไปยังอีกฝั่งของถนน
บ้างตัวยาว บ้างตัวสั้น..
ที่สั้น เพราะโดนรถทับขาด
บางตัวยังมีชีวิต บางตัวขาดใจไปนานแล้ว
ปล่อยให้ภารกิจนี้ เป็นหน้าที่ของเพื่อนตัวอื่นๆไป
อยากนั่งดูมันเลื่อยไปเรื่อยๆ
แต่ก็อดไม่ได้ที่จะขนลุก เพราะจำนวนของมัน
บรึ๊ยยย.ย.

ณ ห้องหมายเลข 4

2008-08-22T13:22:00.004+07:00

วันที่สอง
capellagarden,
Vickelby, Sweden
08.04 am

วันนี้เปลี่ยนกรอบหน้าต่างใหม่ แต่ทิวทัศน์ที่ได้เห็นยังคงเหมือนเดิม
เป็นต้นไม้ สนามหญ้าและแปลงดอกไม้หลากสี
กรอบไม้สนสีน้ำตาลซีดๆ สีของมันบ่งบอกอายุที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาแล้วหลายสิบปี

เมื่อวานเพิ่งย้ายห้องพัก เป็นอาคารเก่าอีกหลังที่อยู่ในบริเวณโรงเรียน ชื่อว่า Atelje
ณ ห้องหมายเลข 4

โต๊ะเขียนหนังสือตัวใหญ่กินเนื้อที่เกือบครึ่งในห้อง วางขนานชิดหน้าต่าง
ทำงานไป มองเห็นนกบินผ่าน ต้นไม้เอนไหว และฝรั่งทำสวน
ไม่ค่อยคุ้นกับการเห็นฝรั่งหัวทอง ผิวขาวนั่งทำสวน
ที่จำได้ เป็นคุณลุงแก่ๆ ผิวย่นๆ คล้ำและกร่ำแดดจนเกรียมเข้ม.

มาถึงที่นี้ ยังคงเปิดเพลงไทยฟังอยู่ตลอดเวลา ก็มันยังคุ้นเคย

เมื่อวานมีเพื่อนสวีเดนมาเยี่ยมถึงบ้าน ด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่ามีใครอยู่
ทำให้เมื่อคืนมีเสียงหัวเราะกันนิดหน่อย และด้วยความใจดีของเค้า
ทำให้เช้านี้ของเรา มีอาหารเช้าดีๆแบบสวีดิชกินกับเค้าบ้าง
โยเกิร์ต ซีเรียล ชีส เนยและมะเขีือเทศที่หอมกลิ่นอ่อนๆนอนกลิ้งมากับชาในกระป๋อง
ละมุนมาก สำหรับเช้าวันนี้

และด้วยรอยยิ้มแกมบังคับของเรา สายวันนี้เราจะไป Shopping ในเมืองกัน!!
เสื้อcoat ยาสระผม รองเท้า จักรยาน และอาหารไทย คือสิ่งที่ปราถนาจะเจอในวันนี้
wish me luck!!

frist day in Sweden

2008-08-21T17:35:00.004+07:00

ข้างหน้าต่างบนเครื่อง

เช้าแรกบนฟ้าในทวีปยุโรป

กลิ่นงานออกแบบสแกนดิเนเวียนที่ลอยมาเตะจมูกอย่างจัง

นี่ ก็เช่นกัน อวดบันไดสวย แต่เอาลิฟท์แอบไว้
ใครกระเป๋าใหญ่ มีหอบงานนี้

เข้าแล้ว อีกสามปีถึงจะออกได้

ขบวนแรก รถไฟใต้ดิน เข้าเมือง เท่มาก ผนังเป็นเหมือนถ้ำหินเลย

ขบวนที่ 3 ไม่ไหวแล้ว จะตาย(ตกขบวนที่ 2 เพราะหลับเป็นตาย)

ถึงแล้ว..โรงเรียนของเรา
หน้าห้องครูใหญ่

หน้าห้องอาหาร รอบๆโรงเรียนจะมีเก้าอีี้แบบนี้วางอยู่ตลอด

ห้องเรียนเซรามิค!!

ทางเดินในโรงเรียน

วันแรกที่ห่างบ้านมาไกลกว่า 1000 ไมล์
คิดถึง ตั้งแต่วินาทีแรกที่ลงจากเครื่องบิน
โลโก้การบินไทย มีความหมายสุดๆ ก็งานนี้
มันเป็นเครื่องหมายเดียวที่ทำให้รู้ว่ายังมีอะไรที่เชื่อมต่อกันอยู่ระหว่างที่นี่กับบ้าน
ทำให้เข้าใจคนไกลบ้านทั้งหลายที่ตื่นเต้นได้แม้กระทั่งเจอคนไทยเดินสวนกันไป

ที่นี้เป็นเมืองเล็กมาก มีคนอยู่ไม่ถึง 300 คน ฉะนั้นยากมากที่จะเจอคนไทย
แม้กระทั้งคนเอเชียด้วยกันก็ตาม มื้อเที่ยงของวันแรกเลยกินมาม่าซะเลย

คนที่นี่น่ารัก เค้าตอนรับเราด้วย welcome tea และ cookie ที่หน้าตาเหมือนtoffee cake ที่มีมะพร้าวโป๊ะอยู่ข้างบน อร่อยมาก จนอยากกินไปเรื่อยๆ แต่ก็ต้องก้มมองพุงตัวเองไปพร้อมๆกัน
มาม่าวันนี้ เลยมีคนต่างชาติมาแจม เป็นการเลี้ยงอาหารกันไปมา แอบกังวลว่าเค้าจะท้องเสีย
แต่ก็เห็นว่า enjoy eating ดี เลยปล่อยผ่านไป ฮาๆๆ

ตอนนี้ถ้าใครได้เห็นว่าโรงเรียนเป็นไง คงอิจฉากันไม่น้อย สำหรับมนุษย์ขี้ chill ทั้งหลาย
นั่งเขียนหนังสือที่ริมหน้าต่างห้องนอนชั้นสอง มองเห็นโรงแรมเล็กๆสีเหลืองอ่อนๆที่อยู่ตรงข้าม ผ่านต้นไม้น้อยใหญ่ สีม่วง สีเขียวเป็นฉากหลัง พร้อมกันเอนไหวและส่งเสียงกันผ่านสายลมมาเป็นระลอกๆ

วันนี้หมดไปกับการนั่งมองต้นไม้ เดินไปสำรวจที่นารอบๆโรงเรียน
นาเค้าไม่เขียวเหมือนบ้านเรา ไม่มีควาย
แต่ได้กลิ่นขี้วัว พอให้นึกถึงบ้านขึ้นมาได้เป็นระยะๆ

หวังว่าทุกคนคงจะสบายดี

last call

2008-08-17T15:26:00.002+07:00

สองสามวันนี้ ได้พูดคำว่า "จะไม่ได้เจอกันอีกนานเลยนะ"บ่อยมาก
พูดเพราะใจหาย พูดเพราะมันจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ

การไปเรียน ไม่ใช่ไปตาย เพื่อนคนนึงบอกไว้
แต่การห่างกันไป ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ทำใครตกหล่นไปเช่นกัน
ในวันและเวลาที่มีร่วมกันมา ไม่ว่าจะสั้นหรือยาว มันมีความหมายกับเราทั้งนั้น

อยากจะขอบคุณทุกคน สำหรับทุกอย่างที่เคยให้และรับจากกันและกัน
ทั้งเวลาที่มีรอยยิ้ม และมีน้ำตา
เราไม่เคยอยู่คนเดียว เรารู้่ว่าเราจะมีเพื่อนเคียงข้างเสมอ
และจะจดจำตลอดไป

แล้วเจอกันนะ :)

ขอบริจาค..ใบหวยยยยย

2008-08-07T00:00:00.003+07:00

ซื้อแล้วไม่ถูก ทั้ง 2 ตัว 3 ตัว อย่าเพิ่งทิ้ง มันมีประโยชน์นัก
เรื่องสนุกๆ กำลังจะเกิดขึ้น ร่วมเป็นส่วนนึงได้ง่ายๆ
ด้วยการบริจาคกระดาษแห่งความหวังและการเสี่ยงโชคแก่เรา
แล้วเราจะเอามันมาแปลงร่างทำเรืองหนุกๆกันนะ

เขาแผงม้า โคราช

2008-08-04T13:57:00.005+07:00

โดยน้องบอย ผู้คร่ำครวญ
ครั้งแรกทีได้ดำนา และร้องเพลง "ข้าวนี้..มีบุญ..คุณอันใหญ่หลวง"
สวนไผ่และสายลมเย็น

.

2008-07-31T02:44:00.004+07:00

เหนื่อยบ้างมั้ยแก?
พักบ้างนะ
...
เอนหลังนอน
ปล่อยมันไป
วางมันลงบ้าง
...
ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
มันจะเป็นเช่นนั้นเอง

สภาวะธรรม

2008-07-30T00:47:00.005+07:00

เค้าว่ากันไว้ว่า..
หากครั้งนึง เราได้จมอยู่กับเรื่องสักเรื่องอย่างเข้มข้นเป็นเวลานาน
จิตที่ทำงาน ไปพร้อมๆกับร่างกายนั้น จะจดจำและซึมซับเรื่องนั้นเข้าไปโดยอัตโนมัติ
บางทีเราอาจจะรู้ตัว หรือไม่รู้ตัว แปลกดีนะเจ้าจิตเนี่ย
ไอ้ที่เจ็บปวด ทรมาร เป็นวัน เป็นเดือน เป็นปีเนี่ย
จู่ๆ เมื่อถึงวันที่ต้องเผชิญหน้า กลับกลายเป็นว่ามันหายไปซะเฉยๆ
ความเจ็บปวดติดปีกไปแล้ว ความทรมารมุดลงดินไปตั้งแต่เมื่อไร
ไม่ทันได้รู้ตัว ทำไม? งง?

จิตมันจำได้ว่ามันเกิดมาได้อย่างไร และดับไปได้อย่างไร
เหมือนหนังโปรดสักเรื่องที่กรอดูแล้วดูอีก ซ้ำแล้วซ้ำอีก
จนจำได้ว่าแต่ละคำพูด แต่ละประโยคของดาราตัวโปรดเค้าพูดไรกันบ้าง
ไอ้ฉากที่ตื่นเต้นๆ ก็ผ่านตามานับครั้งไม่ถ้วน พอเอามาดูเพิ่มอีกซักรอบ จากตื่นเต้นก็เลยกลายเป็นเฉยๆซะอย่างนั้น
ก็มันจำได้นิว่ามันจะยิงกันตอนไหน แล้วจะตื่นเต้นทำไมละ

แล้วเค้าก็เลยว่ากันอีกว่า..
นั้นเรียกได้ว่า เราพบแล้วซึ่งสภาวะธรรมของกิเลสอย่างหยาบ
ใช่..มันหยาบ มันคือความสงสัย ความน้อยใจ และความโกรธ
แสดงว่าที่ละเอียดกว่านี้ น่าจะสาหัสไม่น้อยเลยทีเดียว
แค่คิดก็สยองแล้ว..

อะ กลับมาอยู่กับปัจจุบันและรอดูการมาของหนังเรื่องต่อไปกันเถอะเรา :)

ปรุงชีวิต

2008-07-27T04:04:00.005+07:00

เป็นเวลาเกือบ3 เดือนแล้วที่ปล่อยให้ตัวเองเป็นคนไร้การงาน
มีเรื่องราวมากๆที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น ทั้งดี และร้าย
คล้ายกับโลกยังคงต้องการทดสอบความแข็งแกร่งทุกวินาทีที่ยังหายใจ

มีคนเคยบอกว่า ความสุขมันก็ลอยอยู่ในอากาศ..
งั้นความทุกข์ก็คงเช่นกัน สุดแท้แต่เราจะเลือกรับอะไรเข้ามา
คงเพราะเป็นคนสีเทาๆ เลยมีทั้งสองอย่างวนเวียน สลับกันไปมา

ยังคงตั้งคำถามกับความต้องการของชีวิตไม่เว้นนาที
ความไว้วางใจ ดูเรียบง่าย แต่ทำยากเหลือเกิน
สมองน้อยๆ กับความตั้งใจพอสมควร ยังไม่สามารถพาไปเจอคำตอบได้
คงต้องพยายามใส่ความวางใจในส่วนผสมมากกว่านี้

ชีิวิตคงเหมือนการปรุงอาหาร ทุกอย่างควรสมดุล
ถึงจะลงตัว ถึงจะอร่อย
เปรี้ยวไป สำหรับบางคนก็ไม่ถูกปาก
เผ็ดไป สำหรับบางคน คงรับเข้าปากไม่ได้เลย

ความกลมกล่อมสิ ถึงจะเป็นสิ่งที่หลายคนปราถนา
มีมาตราฐาน ยอมรับ และไม่เปลี่ยนแปลง
แต่นั้นหรือ ที่เรียกได้ว่าชีวิต เรียกได้ว่ากำลังมีชีวิต

คนเรา..ในระหว่างปรุงชีิวิตในสูตรของตัวเอง
คงมีบ้างที่ทำมีดบาดนิ้ว ทำจานแตก ทำหม้อตกใส่เท้า
แต่นั้นก็ทำให้เราใช้มีดในครั้งถัดมาชำนาณขึ้น
จับจานให้มั่นคงขึ้น และคอยดูแลหม้อให้อยู่ในที่ของมัน

มันคือบทเรียน ไม่ใช่ตราบาป
เรียนรู้และเดินต่อไป

ทุกสิ่งทุกอย่างมักจะมาและผ่านไปตามเวลาของมัน
สุดท้ายจะเหลือเพียงตะกอนของความทรงจำ
ที่นอนนิ่ง และเงียบเชียบอยู่ในหัวและในใจ
ยังชื่นใจ...ทุกครั้งที่ได้นึกถึง

สูตรชีวิต ที่ไม่มีใครเหมือน และคงไม่เหมือนใคร
ถึงแม้รสชาดอาจยังไม่ถูกปากใครๆ
แต่มันปรุงด้วยใจ ใจที่ไม่เคยคิดร้ายกับใคร

วันนี้มันอาจจะเค็มไปบ้าง เพราะน้ำตาไหลง่ายไปหน่อย
แต่จะพยายามเต็มหวานด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะบ่อยๆ
อีกไม่นาน มันคงจะลงตัว..ในสักวัน

เวลานี้

2008-07-27T02:54:00.001+07:00

เปราะ และ บาง

มิตรภาพ

2008-07-23T03:29:00.004+07:00

มิตร คือคำตอบต่อความต้องการของเธอ
เขาเป็นเสมือนท้องทุ่ง...ที่เธอหว่านด้วยความรัก
และเก็บเกี่ยวด้วยความขอบคุณ
และเขาเป็นดุจโต๊ะอาหารและร่มไม้ของเธอ

ด้วยเหตุว่า เธอมาสู่เขาด้วยความหิวโหย
และเธอใฝ่หาเขาด้วยความสงบใจ
เมื่อเพื่อนพูดเปิดอก เธอย่อมไม่กลัวที่จะขัดแย้งหรือสนับสนุน
และเมื่อเขานิ่งเงียบ ดวงใจของเธอก็มิได้หยุดฟังสำเนียงจากดวงใจของเขา
เพราะในมิตรภาพนั้น ความนึกคิด ความปรารถนา และความมุ่งหวังทั้งหลาย
ย่อมอุบัติขึ้นและร่วมรับรู้ด้วยกันในความสงัด
และด้วยความปราโมทย์อันไร้คำกล่าวใดๆ

เมื่อยามต้องจากเพื่อน เธอก็ไม่เศร้าโศก
เพราะคุณธรรมในเขาอันเธอรักยิ่งนั้น จะปรากฎชัดแจ้งขึ้นในยามห่างไกล
เช่นเดียวกับที่ชาวเขาจะเห็นยอดผาชัดแจ้ง ก็ต่อเมื่อมองจากทุ่งหญ้าเท่านั้น

และขออย่าได้มีความมุ่งหมายใดๆ ในมิตรภาพเลย
นอกจากเพื่อขยายดวงวิญญาณให้กว้างขวางลึกซึ้งขึ้น
เพราะความรักที่มุ่งหวังสิ่งใดอื่น...
นอกจากเพียงเพื่อเปิดเผยความล้ำลึกของตนเองนั้น...มิใช่ความรัก
แต่เป็นร่างแหที่ถูกเหวี่ยงทอดออก และจะจับเอาไว้ได้ก็แต่สิ่งที่ไร้คุณค่าเท่านั้น
และจงให้สิ่งที่ดีที่สุด แก่มิตรของเธอ

ถ้าหากเขาจำต้องรู้ระดับน้ำของเธอขณะน้ำลด
ก็ขอให้เขาได้รู้ขณะมันเอ่อท่วมท้นด้วย

เพื่อนที่เธอแสวงหา...
เฉพาะขณะเมื่อยามต้องการฆ่าเวลานั้น ...จะมีคุณค่าอะไร
จงใฝ่หาเขา ขณะที่เธอปรารถนาจะดำรงอยู่อย่างแท้จริงด้วย
เพราะเขามีหน้าที่ ...อันจะทำความปรารถนา
มิใช่ ความว่างเปล่าของเธอให้เต็มเปี่ยม

และในความหวานชื่นของมิตรภาพ
ขอจงมีเสียงหัวเราะและการร่วมเริงบันเทิง
เพราะในหยาดน้ำค้างของสิ่งเล็กน้อยนั้นเอง
ดวงใจจะได้พบรุ่งอรุณของมัน...และกลับสดใสอีก

คาลิล ยิบราน
http://www.olddreamz.com/bookshelf/prophet/prophet.html

.

2008-07-19T18:06:00.002+07:00

sometime somewhere
someone should say
"something"

ทางสายใน

2008-07-17T15:26:00.000+07:00

....

อย่าเกลียดตัวเองเมื่อล้มเหลว อย่าหลงตัวเองเมื่อสำเร็จ
แต่จงเรียนรู้จากเรื่องราวเหล่านั้นและใช้มันเป็นแสงสว่าง
เมื่ออยากเป็นหนึ่งเดียวกับเส้นทาง ต้องกำจัดสิ่งกีดขวางคืออัตตา
ชีวิตที่นำโดยอหังการ์ ย่อมไม่มีวันได้ก้าวไกล
จงอาศัย “ดวงจิตของผู้เริ่มต้นใหม่” เผาสลายอวิชชา

จงเดินทางดั่งสายน้ำ ที่ไม่ยึดในรูปลักษณ์
พร้อมไหลเชี่ยวกลางภูผา พร้อมไหล่บ่าจากขุนเขา
สงัดนิ่งซ่อนเงาในหุบเหวใต้ร่มวนา
ทั้งคดเคี้ยวและเลี้ยวโค้ง ทั้งเหยียดตรงและแผ่กว้าง
ผ่านทุ่งโล่งอ้างว้าง เพื่อคืนกลับท้องทะเล

แล้ววันหนึ่งเมื่อถูกถามว่าคือใคร เธออาจให้คำตอบ
เธอมิใช่สิ่งนั้น เธอมิใช่สิ่งนี้ เธอมิใช่ความชั่ว มิใช่ความดี
หากเธอคือเธอ...เท่าที่เป็นอยู่ เป็นมา และเป็นไป
ใช่...เธอคือความเคลื่อนไหว ดั่งดวงดาวเคลื่อนโคจร

วันที่พบตัวเอง คือวันที่เธอรู้สึกดีกับตัวเอง โดยไม่ต้องชี้แจงต่อผู้ใด
ในวันนั้นเธอกอดกับหมาข้างถนน หรือแบ่งความจนกับเพื่อนมนุษย์
ทั้งหมดนี้หากเกิดขึ้นอย่างพิสุทธิ์ แล้วมันจะเป็นไร
ความรู้สึกดีๆ...ไม่มีคำอธิบาย
....

เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

ผลงานแจ้งเกิดSMENA 8M

2008-07-16T00:06:00.003+07:00

Quote number09 -10

2008-07-14T03:08:00.001+07:00

สิ่งที่เราทำได้ภายในตัวเอง
จะเปลี่ยนแปลงความจริงในโลกภายนอก
(What we achieve inwardly will change outer reality)
พลูทาร์ก นักประพันธ์กรีก

ชีวิตก็เหมือนกับนิทาน:
ไม่สำคัญว่ามันยาวแค่ไหน
หากสำคัญว่ามันดีเพียงใด
(As is a tale, so is life: not how long it is,
but how good it is, is what matters)
เซเนกา คนโรมันโบราณ

หนังสั้นเรื่องนึงบอกไว้ว่า

2008-07-12T00:40:00.004+07:00

แสงอาทิตย์ใช้เวลา 8.4 นาที
กว่าจะเดินทางมาส่องแสงให้โลกที่เราอยู่

ฉะนั้นแสงที่เราเห็นอยู่
มันคืออดีตที่เกิดขึ้นเมื่อ 8.4นาทีที่ผ่านมา

ถ้าแสงดวงอาทิตย์ดับลงไป
อีก 8.4นาทีต่อมา โลกก็จะมืดดับลง

ถ้าเปรียบตัวฉันเป็นดวงอาทิตย์
แล้ววันนึง..แสงของฉันดับลง
จะมีโลกของใครมั้ยที่จะมืดดับตามไป
...

แง่งาม

2008-07-11T04:06:00.002+07:00

แอบไปแวะเวียนในบล๊อคพี่นิ้วกลม
เลยได้อ่านcomment ดีๆของคนอ่านหัวใจอิ่ม
มันดี จนอยากขอเอามาแปะไว้ในบล๊อคตัวเอง
อ่านสิ..จะได้ยิ้มแฉ่ง :)

เพลงพิเศษเนื่องในโอกาสฉลองสามสิบปี มาม่า
คำร้องโดย ประภาส ชลศรานนท์
ทำนอง ธานินทร์ เคนโพธิ์
ขับร้อง ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว
---------------------------------

เคยมีดังหวัง เคยนั่งยอมแพ้
มีเปลี่ยนแปรผันไปทุกปี
ผ่านทั้งร้อนหนาว ข่าวทั้งร้ายดี
ทุกคนต่างมีชีวิตของตัวเอง

เคยวิ่งตามฝัน เคยหวั่นลมฝน
ได้หม่นได้หมองได้ร้องเพลง
หมื่นพันเรื่องราว เศร้าและครื้นเครง
ทุกที่ต่างมีความงดงามอยู่

* ชีวิตไม่เคยมีทางตัน
มันอยู่ตรงจะเห็นเป็นมุมใด
ชีวิตต้องดำเนินต่อไป
สุขมันอยู่ข้างในทุกตัวคน

เดินขึ้นภูเขา ใช่มองแต่จุดหมาย
เมฆหมอกดอกไม้ก็ใกล้กัน
สิ่งที่สวยงาม เกิดขึ้นทุกวัน
สำคัญที่เราได้หันไปมองดู

( * )

เพื่อนรัก

2008-07-11T03:42:00.003+07:00

เรื่องเล่า ว่า.... มีคน 2 คนเป็นเพื่อนซี้กัน..
ต่างร่วมเดินทางไปในทะเลทรายด้วยกัน... ระหว่างทาง...
เกิดโต้เถียงขัดแย้งไม่เข้าใจกัน เพื่อนคนหนึ่ง...พลั้งลงมือ...ตบหน้าอีกฝ่าย
คนถูกทำร้าย...เจ็บปวด...แต่ไม่เอ่ยวาจา... กลับเขียนลงบนผืน ทรายว่า
'วันนี้...ฉันถูกเพื่อนรักตบหน้า'

พวกเขายังคงเดินทางต่อ...กระทั่งถึงแหล่งน้ำพวกเขา
ตัดสินใจอาบน้ำ...ชำระกาย...พลันคนที่ถูกตบหน้ากลับจมน้ำ...
เพื่อนอีกคนไม่รั้งรอ...เข้าช่วยชีวิต คนรอดตาย...ยังคงไม่เอ่ยวาจา...กลับสลักลง ไปบนหินใหญ่...
'วันนี้...เพื่อนรักช่วยชีวิตฉัน ไว้'
อีกคนไม่เข้าใจ...ถาม ว่า...
'เมื่อถูกฉันตบหน้า...เธอเขียนลงทราย...แล้วทำไมเมื่อครู่...ต้องสลักบน หิน'

อีกคนยิ้มพราย...กล่าว ตอบ
' เมื่อถูกคนที่รักทำร้าย...เราควรเขียนมันไว้บนทราย
ซึ่งสายลมแห่งการให้อภัย...จะทำหน้าที่พัดผ่าน...ลบ ล้างไม่เหลือ
แต่เมื่อมีสิ่งที่ดีมากมาย... บังเกิดเราควรสลักไว้บนก้อนหินแห่งความทรงจำในหัวใจ... ซึ่งต่อให้มีสายลมแรงเพียงใด...ก็ไม่อาจ ลบล้างทำลาย....'

จากข้อความที่น้องรักส่งผ่านมา
เพื่อเตือนสติ
เพื่อให้รู้ว่ายังมีความงดงาม
และเพื่อทีจะมีรอยยิ้มให้กับคนอื่นๆต่อไป
ขอบคุณจริงๆ

คำใหม่ประจำวันนี้

2008-07-05T23:45:00.003+07:00

"ความไว้วางใจ"

ไว้วางใจ...ในธรรมชาติ
ไว้วางใจ...ในเวลา
ไว้วางใจ...ในความเป็นเช่นนั้น
...

ไว้วางใจ...อะไร?

..

2008-07-05T02:05:00.002+07:00

ในวันที่ไม่สามารถเข้าBlog ตัวเองได้
มีเรื่องราวมากมายที่อยากจะจดบันทัก
แต่ทว่า..ในวันนี้มันลืมไปหมดแล้ว
นึกแทบไม่ออก ว่าเวลาที่ผ่านมา..
ได้ไปเจอะ..ไปเจออะไรมาบ้าง

เหน่ือย..ที่จะนึก
เหนื่อย..ที่จะจำ
เหนือย..แม้กระทั่งจะหาคำตอบ
เหนื่อย..

ทำไมๆๆๆๆ

2008-07-03T04:23:00.001+07:00

เข้าบล๊อคตัวเองจากเครื่องน้องแมคม่ายยยด้ายยยยย

ม่ายยยยยยเข้าจายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

(ยืมเครื่องชาวบ้านมางอแง...เห้อออออ)

yesterday

2008-06-27T22:39:00.004+07:00

Chi Foo,The Master of Panda said...
" There are no accident "

SMENA 8M

2008-06-24T02:06:00.002+07:00

เกิด : 12/1990 ,Russia
ที่อยู่เดิม : Florida, USA
ที่อยู่ใหม่ : My home!!! BKK, Thailand

.

2008-06-19T21:32:00.000+07:00

ก้อนโง่

My last twenty

2008-06-18T01:50:00.002+07:00

...have arrived today.
Happy Birthday to me
...
Smile Smile and Smile :)

Convesations

2008-06-17T13:45:00.004+07:00

my friend said...
When becomes happiness, Life is beautiful.
When becomes sadness , Life is still beautiful.
...
another one said..
If you must lose something,
the best way to hold it is to keep in your memory.
...
and I said..
my life still beautiful and full with good memory.

someone said..

2008-06-15T16:17:00.001+07:00

There is no way to happiness
Happiness is the way.
...
Do you know who??

yoshitomo nara at the baltic, UK

2008-06-12T14:07:00.001+07:00

yoshitomo nara + graf

at: baltic, UK

from: 14 june - 26 october, 2008

starting saturday the baltic, gateshead, UK will present a new exhibition by the japanese artist yoshitomo nara,
in collaboration with design unit graf. the exhibition will feature a village brought to life with nara’s iconic characters,
'turning ordinary life into art'. more info

ธรรมชาติ

2008-06-11T00:14:00.003+07:00

ความจำห่วยๆของตัวเองในวันนี้ ดันสร้างประโยชน์ซะนี้
...
ปลอดโปร่ง โล่ง และล่องลอย
ไม่ต้องการเธอ ไม่ต้องการฉัน แต่ต้องการแค่ปัจจุบัน ขณะนี้
ทุกเรื่องไม่มีอะไรเป็นนิรันดร์ มันเป็นเช่นนั้นเอง จริงๆ
มา แล้วก็จะไป และวันนึงก็จะกลับมา
ให้รู้ เห็น กล่าวทักทายและดูแลมันให้ดี
ฉันเชื่อในความเป็นเช่นนั้นเอง
...
ขอยกประโยคของน้องสุดคูล นภามาเก็บไว้ให้ระลึกถึง

"Allone ,โดดเดี่ยว หนึ่งเดียว ด้วยกัน"

จิตที่เราคิดว่าโดดเดี่ยว หารู้ไม่ว่ามันส่งผ่านถึงคนอื่นเสมอ
เค้าเศร้า เรารับรู้...เราร่าเริง เค้ารับรู้...
คงพูดไม่ได้แล้วว่าทุกข์อยู่คนเดียวไม่เกี่ยวกับใคร
...

เพราะธรรมะ คือธรรมชาติ
แล้วเราจะไม่เป็นหนึ่งเดียวกันได้อย่างไร
เพราะเราก็เป็นธรรมชาติ
มันไหลเวียน ขึ้นและลง เกิดและดับ
ก็มันเป็นเช่นนั้นเอง
...

อยากเป็นแบบนี้ไปอีกนานๆและตลอดไป
ขอบคุณพี่โก๋มากๆคับผม

OST Frindship

2008-06-10T15:42:00.002+07:00

จะได้เจออีกไหม - บอย ตรัย

คนเดิมของฉัน อยู่ที่ไหน

2008-06-06T15:14:00.004+07:00

ฉัน..กำลังสูญเสีย ความเป็นตัวเอง

สั่นคลอนและอ่อนแอ
คนเดิม คนนั้น..
ของฉัน อยู่ที่ไหน..

หลงรัก

2008-06-03T18:59:00.004+07:00

มะขามป้อม เชียงดาว
ตอนนี้กำลังมีความรัก

...รักในบรรยากาศ
...รักในสิ่งแวดล้อม
...รักในธรรมชาติ
...และรักในผู้คน

เชียงดาว กลายเป็นอีกหนึ่งคำตอบในชีิวิตไปเสียแล้ว
กลับมาเมื่อไรจะไปตั้งหลักแหล่งที่นั้นให้ได้
ขอบคุณในคำเชิญชวน
ผู้คนที่ได้พบเจอ
และแรงบันดาลใจที่สร้างให้อย่างไม่รู้ตัว
...
รอคอย เพื่อจะกลับมาอีกสักวัน

loveis

2008-05-24T23:50:00.003+07:00

แม้ข้าพเจ้าพูดภาษาของมนุษย์ก็ดี
และภาษาของทูตสวรรค์ก็ดี แต่ไม่มีความรัก
ข้าพเจ้าเป็นเหมือนฆ้องหรือฉาบที่กำลังส่งเสียง
แม้ข้าพเจ้ามีของประทานแห่งการพยากรณ์
และเข้าใจในความลึกลับทั้งปวงและมีความรู้ทั้งสิ้น
และแม้ข้าพเจ้ามีความเชื่อทั้งหมดพอจะยกภูเขาไปได้
แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็ไม่มีค่าอะไรเลย
แม้ข้าพเจ้ามอบของสารพัดเพื่อเลี้ยงคนยากจน
และแม้ข้าพเจ้ายอมให้เอาตัวข้าพเจ้าไปเผาไฟเสีย
แต่ไม่มีความรัก จะหาเป็นประโยชน์แก่ข้าพเจ้าไม่
.....
ความรักย่อมอดทนนาน และกระทำคุณให้
ความรักไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง
ไม่หยาบคาย ไม่คิดเห็นแก่ตนเองฝ่ายเดียว
ไม่ฉุนเฉียว ไม่ช่างจดจำความผิด
ไม่ชื่นชมยินดีในการประพฤติผิด
แต่ชื่นชมยินดีในความประพฤติชอบ
ความรักให้ทนได้ทุกอย่าง แม้ความผิดของคนอื่น
และเชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ
และมีความหวังอยู่เสมอ
และทนต่อทุกอย่าง
ความรักไม่มีวันสิ้นสุด
...
โครินธ์
...
ทำไมมีแต่คำว่า"ทน"
รักแล้วต้อง"ทน" หรือ?
อย่างนั้นเรียกได้หรือว่า"รัก"

หนอนน้อย

2008-05-22T01:32:00.001+07:00

เด็กชายเชื้อสายพม่า ที่เพิ่งลืมตาดูโลกได้เพียงไม่กี่ชั่วโมง
ผ้าขาวที่ไม่รู้เลยว่าตัวเองจะต้องเติบโตในสังคมโหดร้ายแค่ไหน

แม่สอด จังหวัดตาก

ความไว้วางใจ

2008-05-21T15:29:00.002+07:00

เริ่มต้น ลดลงและหมดไป
สุดท้าย แทนที่ด้วยความระแวง

ปล่อยแก่

2008-05-18T02:11:00.002+07:00

เอาความแก่มาปล่อย
ให้ถูกที่ ถูกทาง
กับเพื่อนๆที่พบเจอกันระหว่างทาง
และข้างทาง และรายทาง
เก็บกวาดมาได้รวมเกือบสิบชีิวิต
รั่ว และเรี่ยราด
เหอออ เหนื่อยจริงๆคืนนี้

บอบบาง

2008-05-16T01:03:00.000+07:00

ขออนุญาตยกบทความพี่เอ๋มาทั้งกระบิ
เก็บไว้ให้ตัวเองได้จดจำ ในวันที่เริ่มจะลืมเลือน
http://roundfinger.exteen.com/page/3
...
posted on 11 May 2008 11:46 by roundfinger

ถ้าหากเราหลับตาไป แล้วหมดลมหายใจเพียงเท่านั้น...

บางครั้งผมก็รู้สึกอิจฉาเจ้าชายน้อย ที่เขามีดอกไม้ของเขาเพียงหนึ่งดอก
ดอกไม้ เป็นสิ่งมีชีวิตที่ "บอบบาง"
แต่จริงๆ แล้วอะไรๆ ก็ "บอบบาง" ทั้งนั้น
ยิ่งเรื่องเกี่ยวกับคนสองคน สิ่งของสองอย่าง อะไรสองฝ่าย
เป็นเรื่องของความสัมพันธ์

ถ้าชีวิตเป็นเส้นทางคดเคี้ยวทอดตัวไปเรื่อยๆ
เราคงเริ่มออกเดินทางจากตัวคนเดียว
ได้พบเจอผู้คน สะสมมิตรภาพ เพื่อน คนรู้จัก ไปตามทาง
ผู้คนที่เข้ามาผูกพัน นับวันจะมีมากขึ้น
เราจะแน่ใจได้อย่างไรว่า จะดูแลกันได้ดีแค่ไหน

เวลายี่สิบสี่ชั่วโมง มากเพียงพอไหม
ทั้งที่ ความสัมพันธ์ ต้องการการเอาใจใส่
เหมือนดอกไม้ หากไม่ดูแลก็มีแต่จะเหี่ยวเฉา

นั่งฟังเพลง "บอบบาง" ของสี่เต่าเธอ
แล้วรู้สึกลอยคว้างไปตามเนื้อเพลง
คว้างอย่างไม่มีคำตอบ

ถ้าหากเราหลับตาไป แล้วหมดลมหายใจ เพียงเท่านั้น
ไม่ต่างไปจากใครๆ ที่พบและเจอความตายได้ทุกโอกาส
เหนื่อยกับการดิ้นรนทุกๆ อย่าง เมื่อดูๆ ไปชีวิตก็มีความบอบบาง
บอบบาง...ช่างบอบบาง...

ให้เราศรัทธากับสิ่งไหน ปักใจได้เท่าไร
ในเมื่อทุกอย่างก็ล้วนมีความบอบบาง
ให้เราชื่นชมกับรักได้นานสักเท่าไร
ในเมื่อหัวใจของฉันก็ยังบอบบาง บอบบาง บอบบาง

อาจเพราะเป็น สี่เต่าเธอ เลยทำให้นึกถึงหนังเรื่อง "กอด"
ที่มีชื่อภาษาอังกฤษว่า Handle with care
บางครั้งความสัมพันธ์ก็บอบบางเกินกว่าที่เราจะประคองมันไว้

เราอยากรักษาความสัมพันธ์ที่ดีเอาไว้ให้ได้ทั้งหมด
แต่ก็ทำไม่ได้

เวลาจะพรากผู้คนที่เราผูกพันไปเรื่อยๆ
ทุกวัน ทุกเดือน ทุกปี
สุดท้ายเราจะเหลือคนที่ใกล้ชิดกันจริงๆ กี่คน

กับสิ่งที่ผูกพันใจ ยังหมดความหมายไปไม่เหลือวันเก่าๆ
ที่เหนี่ยวที่เคยยึดไว้ ก็ยังจะหายไปในพริบตา
เจ็บที่ยังทุ่มเททุกๆ อย่าง ทั้งๆ ที่เราก็รู้ว่ามันบอบบาง

ไม่มีใครไม่รู้หรอกว่า ความสัมพันธ์เป็นเรื่องบอบบาง
ทุกอย่าง กระทั่งชีวิตของเราก็บอบบางไม่ต่างกัน
แต่เส้นทางชีวิตยาวเกินกว่าที่เราจะเดินคนเดียวไปได้โดยตลอด
แม้รู้ว่า การเริ่มในวันนี้จะสิ้นสุดลงในวันหนึ่ง
แม้รู้ว่า ที่มีอยู่ในวันนี้ สุดท้ายแล้วจะพรากจากกันไป
แต่ตัวเราเอง หัวใจเราเองก็บอบบางเกินกว่าจะอยู่ด้วยตัวเอง

ขอโทษสำหรับความสัมพันธ์ที่บอบบาง
เราอาจไม่มีความสามารถพอที่จะรักษามันไว้ได้

.

2008-05-14T18:45:00.000+07:00

"การไม่ได้อยู่ในสายตาไม่ได้แปลว่าไม่มีตัวตน
ผมยังเชื่ออย่างนั้นเสมอ
อาจจะเหมือนดาวหางสักดวงที่ช่วงนี้มันยังไม่โคจรผ่านมาให้เราเห็น ครั้งหนึ่งมันเคยโคจรผ่านมาในช่วงสั้นๆ ให้เราได้จดจำแล้วก็จากกันไป แต่ไม่ช้าก็เร็วมันย่อมหมุนวนกลับมาหาเราอีก จักรวาลไม่ได้กว้างใหญ่เกินกว่าจะไม่ได้พบกันอีก"

Posted by zcongklod on May 6, 2008

.

2008-05-10T00:27:00.002+07:00

ผ่านความรู้สึกต่างๆมาได้สามวัน
ตอนนี้บอกไม่ถูกว่าดีใจหรืออะไร
ที่แน่ๆ คือ ใจหาย มันเร็วกว่าที่ตั้งใจไว้
มันเป็นการเดินทางไกลครั้งแรกของชีวิต
ไม่เคยคิดว่าการจากสิ่งที่คุ้นเคยจะทำให้รู้สึกขนาดนี้
เอาจริงๆ มันก็ไม่ได้สนุกอย่างที่เคยฝันไว้เลย

Welcome to Capellagården!

2008-05-07T16:42:00.003+07:00

เพิ่งผ่านไปได้ชั่วโมงหมาดๆ
เหมือนซองผลเอ็นต์กระเด็นกลับมาอยู่ในมืออีกครั้ง
ตื่นเต้น เหมือนหัวใจจะวาย
ในที่สุดการรอคอยตลอดหนึ่งปี ก็ได้สิ้นสุดลงซะที
สวัสดี สวีเดน!!

ps. เลี้ยงเป็ด ติดทะเล จะเอาอะไรมากไปกว่านี้อีก!!
เยี่ยมชมโรงเรียนเราได้ที่ http://www.capellagarden.se/english.asp?visa=17
แล้วอย่าอิจฉากันละ

สว่าง

2008-05-06T23:57:00.003+07:00

หนีออกจากกรุงเทพ แรลลี่มุ่งหน้าสู่ชะอำกับเพื่อนอีกสองหน่วย
แรลลี่ครั้งนี้ แปลกๆ ตลกๆ และแอบหงุดหงิด
เป็นประสบการณ์ครั้งแรกที่ความสนุกต่ำกว่าเกณฑ์
แต่ยังมีเพื่อนร่วมทางที่ดี ยังยิ้มได้ดีเหมือนเคย

บนความสูงที่ตึกชึ้นที่ 24 นอนอ่านหนังสือ ฟังเพลง
สังเกตลีลาการแสดงเหินเวหาของนกนานาชนิด
บ้างบินเอียงๆ บ้างบินเชิ่ดหน้า บ้างบินซิกแซก
ลีลานก ก็คงเหมือนลีลาคน มีลักษณะเฉพาะตัว

กลับมาสู่กรุงเทพอีกครั้งด้วยความรู้สึกใหม่
สิ่งที่เจอ ทำให้เข้าใจ ทุกคนก็ย่อมมีวิถีของตัวเอง
อาจโชคดี ถ้าพบเพื่อนร่วมทางที่ดีและมีโอกาสได้เดินด้วยกัน

มืด

2008-05-02T23:09:00.001+07:00

เป็นทุกข์ทำไม ไม่เข้าใจ

My Roll

2008-05-01T01:53:00.004+07:00

วันนี้เอาฟิลม์ไปล้างมา..ดูดิ สวยเนอะ

ตื่น

2008-04-19T19:46:00.002+07:00

บางที การพยายามเข้าใจใครมากๆสักคน
มันก็ดูจะเป็นเรื่องใหญ่ในชีวิต
บางที การพยายามจริงใจกับใครมากๆสักคน
ก็ดูเป็นเรืองเปิดเผยครั้งใหญ่ในชีวิตอีกเหมือนกัน
...
แต่เพราะความพยายามนี่มั่งทำให้บางทีเราก็ได้เพื่อนแท้กลับมา
แล้วอย่างนี้จะเสียใจให้กับความพยายามไปทำไม
ในเมื่อสิ่งที่ได้กลับมามันคุ้มค่ามากมาย..

วันนี้มีเวลาอยู่กับตัวเองหนึ่งวันเต็มๆ
ความคิดวนเวียนไหลผ่านเข้าออกสมองซ้ายและขวา
มันเป็นการใคร่ครวณมากกว่าฟุ้งซ่าน
พิจารณาสิ่งที่เกิดขึ้น และตรึกตรองมัน

ความเข้มข้นต่อส่ิงที่ทำ และสิ่งที่สะท้อนออกมาจากคนอื่น
ความคาดหวังต่อตัวเองในช่วงอายุที่ก้ำกึ่งระหว่างความเห่ยกับความแก่
และความคาดหวังให้ตัวเองสามารถรับผิดชอบชีวิตตัวเอง และคนอื่น
มันช่างยากเย็นและหนักอึ่ง

การคุยกับตัวเองในหนึ่งวัน
ทำให้รู้แค่ว่า จงตั้งสติ และทำมันต่อไปแค่นั้น!!

วันหยุด

2008-04-15T23:32:00.005+07:00

นอนกลิ้งไปกลิ้งมา อย่างมีความสุข

การทดลอง

2008-04-12T03:20:00.004+07:00

วันนี้ได้ลองนั่งนิ่งๆ
ค่อยๆเข้าไปค้นความรู้สึกนึกคิดของตัวเอง
ค่อยๆทบทวนสิ่งที่ผ่านมา เป็นอยู่ และอนาคต(จากการคะเน)

ยิ่งค้น ยิ่งทำให้ตัวเองจมดิ่ง
ยิ่งค้น ยิ่งเจอแง่มุมในชีวิตที่ถูกลืมๆไป
ผู้คน สิ่งแวดล้อม และการใช้ชีิวิต
มันคือทุกอย่างที่ทำให้เรา ได้เป็นเราในทุกวันนี้
เดี๋ยวยิ้มได้ เดี๋ยวจิตตก ไม่่ก็ทำตัวนิ่งๆ ไม่พูดไม่จา
ดี หรือไม่ดี ไม่รู้ รู้แต่ว่าบางทีก็ชอบ บางทีก็ไม่

ไม่แปลกนิ ที่เราจะไม่ชอบตัวเองในบางที
สิ่งที่ค้นพบและไม่ชอบมากที่สุดคือ
โรคชอบทำอะไรตรงข้ามกับความรู้สึกของตัวเอง
คนที่โดนกระทบแรงที่สุด จะเป็นคนที่มีอิทธิพลกับตัวเรามากที่สุด

วันนี้ได้ฟังประโยคที่บอกว่า
ถ้าเราไม่ชอบในสิ่งที่คนอื่นทำ
ก็แสดงว่าตัวเราเองก็มีสิ่งนั้นอยู่เหมือนกัน
ฟังแล้งก็งงๆ ไม่ได้ถามอะไรต่อ

แน่นอนว่าสิ่งนึงที่รู้ในวันนี้คือ
กว่าจะเอาตัวเองออกมาจากข้างในได้
เกือบตายจริงๆ

ณ วันที่ว่างเปล่า

2008-04-11T13:31:00.003+07:00

วันนี้เป็นวันที่รู้สึกเหมือนตัวเองหายใจทิ้ง
ไร้สาระ และเปราะบางจนน่ารำคาญ
นี่คือความเป็นตัวตนที่สำแดงออกมาเหรอ ไม่แน่ใจ
รู้แต่ว่า ไม่ชอบ และไม่พึงที่จะเป็นอย่างนี้ต่อไป
แต่ทำยังไงละ การปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งไปในห้วงอารมณ์บางที่ก็เหมือนจะสนุกดี
แต่กว่าจะเอาขึ้นมาได้ และหายใจอย่างปกติมนุษย์ก็ดูจะเป็นเรื่องยากเย็นซะเหลือเกิน

สองสามวันก่อนได้รับรู้ความทุกข์ของคนอื่น ถึงแม้ไม่พูดก็เข้าใจว่ารู้สึกยังไง
เพราะเคยเป็น เพราะเป็นอยู่ และมันยังเป็นต่อไป

ชีวิตคนเรา เปราะบาง หรืออ่อนแอ ไม่แน่ใจสำหรับสองคำนี้
ความกลัวที่จะเจ็บ ทรมาร หรือทุกข์
ถ้าใครหลีกเลี่ยงที่จะเป็นได้ ถือเป็นเรื่องดีที่มีความสามารถพิเศษนี้
แต่จะหลอกตัวเองได้นานขนาดไหนละ
การเผชิญหน้า แม้จะเป็นเรื่องเจ็บปวด
แต่ครั้งนึง เราก็ควรทำอะไรเพื่อตัวเองบ้างไม่ใช่เหรอ

ครั้งนึงที่ได้กล้า และลองทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการบ้าง
มันก็ทำให้ได้รู้ถึงความรู้สึกดีๆต่อคุณค่าของชีวิต และมันก็ดูสวยงามอย่างนั้นจริงๆ
ถึงแม้สุดท้ายมันจะไม่ได้เป็นอย่างที่คาดหวังไว้ อย่างน้อยก็ได้ทำและไม่เสียใจเลยจริงๆ
ยอมรับว่าบางทีก็ไม่ได้สามารถจัดการกับอารมณ์ของตัวเองได้ดีขนาดนั้น
ใครหลายคน อาจเบื่อกับความขึ้นๆลงๆได้ไม่เว้นนาทีของเรา
แต่นั้นมันหมายความว่าฉันยังมีชีิวิตอยู่ ถึงแม้มันจะไม่สวยงาม แต่มันก็คือชีวิตและความรู้สึกนิ

การภาวนาของฉันมันคือ การฉีดยาชาจริงๆ
สุดท้ายถ้าไม่เข้าใจตัวเองมากพอ ยามันก็เข้าไปรักษาไม่ได้
เหมือนยาแก้ปวด ปวดที ก็กินที แต่ไม่เคยรู้ว่าการปวดมาจากไหน
นั้นคงเป็นเพราะฉันเป็นคนความอดทนต่ำ การได้ฟังเทศน์ทั้งชม. คงเป็นไปได้ยาก
บางทีก็จำแต่ประโยคสวยๆหรูๆ แล้วก็เอามาเชื่อมโยงเอง เยียวยาตัวเองจากประโยคนั้นประโยคเดียว แต่ก็ไม่ได้เข้าใจจริงๆว่ามันคืออะไร แล้วสองสามวันผ่านไป มันก็เป็นเหมือนเดิม

หลายคนคงเห็นว่าเรามีความสุขกับชีิวิตดี แต่เปล่าเลย
ยิ่งเฉพาะช่วงนี้ รู้สึกตัวเองไร้ค่า งานที่กองอยู่ตรงหน้า ไม่มีแรงที่จะหยิบทำมาขึ้นมา
ไม่ใช่เพราะเบื่อ หรืออะไร แต่เท่าที่รับรู้ตอนนี้มันเพราะตัวเองขาด ขาดความรู้สึกอะไรบางอย่างที่ต้องการ และพยายามในการไขว่ขว้า
ถึงแม้จะลดน้อยมาก แต่มันก็ยังมีอยู่่ และนอนหลับเหมือนยักษ์ในถ้ำ
วันนึงถ้าใครปาหินใส่ มันคงตื่นขึ้นมาอาละวาททันที

หลังจากได้อ่านสิ่งที่เป็นไปในโลกของตัวเองในช่วงสองปีที่ผ่านมา ยิ่งทำให้ยักษ์ตัวนี้อยากหาทางออกไปยากถ้ำ เจอแสงตะวันอย่างเต็มใจ โดยที่ไม่ต้องรอให้ใครมาขว้างปาอะไร
มุมมองต่อชีิวิต แม้จะดูอ่อนโยน แต่นั้นหมายถึงความจำใจที่ไหลคู่กันไปอย่างเอื่อยๆ
รับรู้อยู่คนเดียว และเปราะบางตามลำพัง

ความก่อน เก่าเก็บ

2008-04-10T01:04:00.004+07:00

น้องคนนึงเคยถ่ายทอดบทกลอนบทนึงให้ฟัง มีใจความส่วนนึงว่า...

Someone, on the other side, opens a door.
Perhaps, behind that door,
there is no other side.

มันคงจะเป็นอย่างนั้น ในเหตุการณ์ตอนนี้
ใครละที่เราคิดว่าจะยืนรออยู่ที่ประตูอีกด้านนึง
ความอบอุ่น ความสบายใจ หรือว่าความเป็นเจ้าของ

คาดหวังอะไร ผ่านแผ่นไม้แผ่นบางๆ
กับอีกฝากฝั่งที่แทบไม่เคยได้เรียนรู้กัน....
......

บทความข้างบนเป็นผลจากการขุดขุ้ยบลอคของตัวเองจนกระจุย
เลือกและส่งเข้าประกวดกันอย่างสูสี
แต่สุดท้ายก็เลือกอันนี้ ไม่รู้ทำไม ไม่มีเหตุผล
.......

วันนี้อยากจะขอบคุณเพื่อนคนนึง
ขอบคุณมากสำหรับบทสนทนาในทุกๆวัน
และที่มากไปกว่านั้น คือวันนี้ได้ทำให้เราได้นึกถึงข้อความที่เขียนทิ้งไว้ในบลอคของตัวเอง

ทั้งวันเลยหมดไปกับการอ่านมันตั้งแต่บทแรก จนบทสุดท้าย
บางอันช่างปัญญาอ่อน บางอันก็ไม่คิดว่าตัวเองจะเขียนมันขึ้นมาได้
เหมือนได้เห็นตัวเองในช่วงสองปี ไหลผ่านตัวหนังของคนอื่น

สุดท้ายแล้วที่เคยคิดว่ามันยากลำบาก ก็ผ่านมาได้แล้วทั้งนั้น
แล้วเรื่องราวต่างๆก็ถูกจดเป็นแค่ตัวหนังสือ รอเวลาที่เราจะกลับมาอ่านมันอีกครั้ง
อย่างน้อยก็เพื่อไม่ให้เราลืมว่าเคยผ่านอะไรมาบ้าง เคยรู้สึกอะไรมาบ้าง
ไม่ให้ตายด้าน และเตือนว่าเรายังมีหัวใจอุ่นไว้เพื่อรักตัวเอง และคนอื่นเสมอ

เข้มแข็งไว้

เราเอง:)

ปราย' พันแสง1

2008-04-09T13:40:00.001+07:00

"พลทหารกับเจ้าหญิง" บทนี้ ฉันเขียนขึ้นมาจากบทตอนหนึ่งของภาพยนตร์เรื่อง Cinema Paradiso เรื่องราวมีอยู่ประมาณนี้

...............

....

ทหารหนุ่มแอบหลงรักเจ้าหญิงเลอโฉม

เขาตระหนักถึงความสูงส่งของเธอ

เฉกเช่นเดียวกับที่ตระหนักถึงความต่ำต้อยของตน

แต่เขายังรวบรวมความกล้า

เดินเสี่ยงตายเข้าไปบอกเธอว่า'รัก'

และจะอยู่บนโลกต่อไปโดยไม่มีเธอ--ไม่ได้

เจ้าหญิงผู้เป็นดวงใจตอบเขาว่า

ถ้าเขาสามารถรอคอยอยู่ใต้ระเบียงห้องเธอ

ได้ติดต่อกัน 100 วัน 100 คืน เธอจะเป็นของเขาตลอดไป

ณ ใต้ระเบียง ทหารหนุ่มเฝ้ารอคอยอยู่ตรงนั้น

วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า

โดยไม่ยอมขยับเขยื้อนกายไปไหน

เขารอคอยในสายลมบาดผิว

รอคอยในสายฝนกระหน่ำ

รอคอยในความหนาวเหน็บของหิมะ

วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า

โดยมีเจ้าหญิงของเขาเฝ้าดูอยู่ตลอดเวลา

เธอเห็นหยาดน้ำตาของเขาพรูพราวเป็นสาย

จนกระทั่งในคืนที่ 99

ทหารหนุ่มหยุดร้องไห้

หยุดรอคอย หยุดทุกอย่างไว้

แล้วหันเดินจากไป

ฉันคิดว่าบางทีพลทหารอาจจะไม่คิดจะครอบครองเจ้าหญิงตั้งแต่แรกแล้วก็ได้ แต่การที่เขายอมทนทุกข์ทรมานอยู่นานถึง 99 วัน 99 คืน ก็เพื่อพิสูจน์ให้เธอเห็นว่า เขารักเธอจริงๆ แค่พิสูจน์ให้เห็น แต่ไม่ต้องการครอบครองไว้

ปราย' พันแสง 2

2008-04-09T12:36:00.002+07:00

ฉันชอบทำงานกับเพื่อน กับคนสนิท ถึงกล้าคิดการใหญ่กับคนรัก ฉันชอบทำงานกับคนใกล้ชิดคุ้นเคยที่เรารู้จักรู้ใจกันดี การทำงานกับคนที่จริงใจต่อกัน ถ้ามันเวิร์ค มันจะทำให้ชีวิตเราใกล้ชิดผูกพันกันแนบแน่นมากกว่าอย่างอื่น ...บางคนอาจจะไม่ยอมเสี่ยงอะไรแบบนี้ แต่ฉันไม่กลัวหรอก ...ฉันยอมแลก

:)

2008-03-12T04:08:00.001+07:00

With the first taste, I offer joy.
With the second, I relief the suffering of others.
With the third, I see other's happiness as my own.
With the forth, I learn to let go.

ประโยคสี่ประโยคสั้นๆ ที่ทำให้คืนวันเสาร์ที่ซัดซ่าย
กลับกลายเป็นวันที่สงบนิ่งอย่างไม่น่าเชื่อ
ขอบคุณพี่โก๋มากคะ

คำถามและคำตอบ

2008-03-01T15:47:00.001+07:00

...
การศึกษาบนพื้นฐานของการศิโรราบไม่ใช่การศึกษาเพื่อการเปลี่ยนแปลงอย่างสยบยอมหรืออย่างดัดจริต การศิโรราบ คือการรับฟังเสียงด้านใน ให้ความเคารพและเชื่อมั่นในสิ่งที่ตัวเองเป็น เราให้ความศรัทธากับทุกประสบการณ์ที่ตัวเองเคยผ่านมา ไม่ว่ามันจะดีจะร้ายแค่ไหนในสายตาผู้อื่น เราศิโรราบและภาคภูมิใจในตัวเองที่อย่างน้อยเราก็สามารถยืนหยัดเรียนรู้ชีวิตมาได้จนถึงวินาทีนี้ เราพร้อมที่จะหลอมรวมเอาทุกอย่างที่มีอยู่ในตัวเรา เอามันออกมาใส่หม้อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้อื่นอย่างไม่เขินอาย เราพร้อมที่จะยอมตาย เอาชีวิตเข้าแลกกับทุกประสบการณ์การเรียนรู้ของชีวิต ด้วยความกล้าหาญบนพื้นฐานของการภาวนาหล่อเลี้ยงให้คุณค่าแก่พื้นที่ว่างภายในอันไพศาล รู้จักผ่อนพัก ปล่อยวาง และเปิดรับกับทุกสถานการณ์โดยปราศจากแรงต้าน ยอมให้โลกผ่านเข้ามาสะกิดหัวใจเราได้อย่างไม่ขัดขืน จนปมความยึดมั่นทั้งหลายสามารถคลี่คลายไปในอ้อมแขนแห่งความอ่อนโยนและความรักแห่งจักรวาล ตามท่วงทำนองและครรลองของการดับสลาย ผุดบังเกิดใหม่ พลิ้วไหว และไหลเลื่อน เป็นคุณค่าและความหมายของการดำรงอยู่ที่แท้
...
ตัดตอนบางส่วนจากบทความที่ ๔๐: การศึกษาบนความศิโรราบ
โดย วิจักขณ์ พานิช

ช่องว่าง และกำแพง

2008-02-25T00:42:00.005+07:00

เป็นช่วงเวลาที่ไม่สามารถบอกได้เลยว่าตัวเองรู้สึกยังไง ในแต่ละวินาทีที่กำลังเดินไป
มันเปลี่ยนแปลงเหมือนลม และรวดเร็วเหมือนจรวด
พร้อมที่จะเปลี่ยนทิศทาง และกระทบสิ่งที่อยู่รอบข้างตลอดเวลา
การเก็บตัวเองเงียบๆอาจจะเป็นทางดีกว่าการพยายามพบปะผู้คน

มันไม่ใช่ครั้งแรก แต่ก็รู้่ว่าอย่างไรคงไม่ใช่ครั้งสุดท้าย และนั้นยิ่งทำให้สั่นคลอน
นานแล้วที่ไม่เคยเป็น แต่ก็ไม่ยินดีเลยที่มันกลับมา

อยากอยู่นิ่งๆ และมองความเป็นไปของทุกอย่าง จากที่ของตัวเอง
จากความเงียบ และการไร้เสียงเรียกใดใด

สักวันที่พร้อมมากกว่านี้ คงยอมปลดตะปูที่ตอกอยู่กับกำแพงลง
สิ่งที่เหลืออยู่ คงเป็นช่องว่างเล็กๆที่คอยเตือนถึงอดีต

เพื่อที่ความสุขของสักวัน จะมีอย่างแท้จริง

into the light

2008-02-10T20:42:00.001+07:00

คำร้อง: บอย โกสิยพงษ์
ทำนอง: ชาตรี คงสุวรรณ (โอม)
เรียบเรียง: ชาตรี คงสุวรรณ (โอม)

มองดููประตูที่ปิดตายจนไม่รู้ว่าเนิ่นนานเท่าไหร่
มองดูโคมไฟที่ปิดไว้ และถูกทิ้งไม่ให้มีแสงไฟ
ในห้องนี้นั้นมืดมิด และเงียบเหงา
มองทางไหนก็พบว่ามีแต่เรา
ที่ยังเฝ้าและรอคอยดวงอาทิตย์ให้เข้ามาข้างใน
อยู่แค่ในห้องนี้...

วันและเวลาที่ผ่านพ้นจนไม่รู้ว่าเนิ่นนานเท่าไหร่
และในวันนี้ เพิ่งได้รู้ ว่าชีวิตปิดซ่อนไว้ไม่ได้

นอกประตูยังมีเรื่องราวมากมาย
และชีวิตนั้นต้องก้าวเดินต่อไป
ก้าวให้พ้นเส้นความกลัว ที่กีดขวางกั้นหัวใจเราเอาไว้
อยู่แค่ในห้องนี้... ออกไปสักที... ออกไปสักที...

จะชนะหรือว่าแพ้ จะเข้มแข็งหรืออ่อนแอ ยังไม่รู้
จะผิดหวังหรือสมหวังสักกี่ครั้งก็ต้องลองพบดู
ดีกว่าชีวิตทั้งชีวิตจะถูกปิดอยู่หลังประตู
อย่างน้อยก็ได้รู้ อย่างน้อยก็ได้ลอง

จะชนะหรือว่าแพ้ จะเข้มแข็งหรืออ่อนแอ ยังไม่รู้
จะผิดหวังหรือสมหวังสักกี่ครั้งก็ต้องลองพบดู
ดีกว่าชีวิตทั้งชีวิตจะถูกปิดอยู่หลังประตู
อย่างน้อยก็ได้รู้... ออกไปสักที... ออกไปสักที...

อย่างน้อยได้เข้าใจ...

Into The Light...
Into the Light - Ohm โอม ชาตรี สุวรรณ

ขำ ขำ น่า อย่าคิดมาก

2008-02-09T03:46:00.000+07:00

ผู้หญิง
ผู้หญิงหน้าตาดี ที่มีสมอง คนที่น่าสนใจมาก เธอเป็นคนฉับเฉงว่องไว นั่งหรือยืนเฉยๆนานๆไม่ได้ เธอสามารถทำหลายๆอย่างๆได้พร้อมกัน และทำได้เร็ว หากคุณเป็นแฟนกับผู้หญิงราศีนี้ คุณจะรู้สึกเหมือนมีแฟนหลายคน คุณไม่สามารถมผูดมัดเธอแบบตรงๆได้ ด้วยคำว่า "รัก" เธอแคร์คำว่ารัก แต่มันไม่ใช่สิ่งที่สำคัญในชีวิต สำหรับเธอ อยากเป็นแฟนเธอ คุณต้องปรับตัวเองให้เข้ากับ หลายลักษณะของเธอ

สาวช่างฝัน ที่มีฝันหลายอย่าง เธอชอบที่จะเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา แม้ว่าเธอจะเป็นพวก 2 ลักษณะ 2 บุคคลิกในคนๆเดียว เธอก็ยังเป็นคนที่มีโชคในเรื่องของความรัก อยากชนะใจเธอ ต้องใช้กำลังภายในหน่อย แม้ว่าเธออาจคิดว่าคุณฉลาด และชอบคุณ เธอก็ยังตรวจหา จุดบดพร่องของคุณอยู่ดี เพราะมันเป็นธรรมชาติของเธอไปเสียแล้ว

เธอสามารถมีหลายอารมณ์พร้อมๆกัน โดยที่คุณอาจไม่รู้ด้วยซํ้า เธอสามารถร่าเริง เหมือนนกน้อยเพื่อให้คุณสบายใจได้ เธอสามารถคุยกับคุณได้ทุกเรื่อง ทุกหัวข้อสนทนา คุยกับเธอไม่เคยน่าเบื่อ เธอสามารถทำให้คุณรู้สึกว่า คุณเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกได้ เธอสามารถทำให้คุณคิดว่า เธอต้องการความห่วงใยของคุณ แต่เมื่อใดเธอต้องยืนด้วยตนเอง เธอยืนเองได้อย่างมั่นคงและเด็ดเดี่ยว

ผู้หญิงที่สามารถเป็นเพื่อนที่แสนดี และคุยได้ด้วยทุกเรื่อง เธอเข้าร่วมกิจกรรมกับคุณ ด้วยพลังเท่าๆกับคุณได้ สาวไหวพริบสูง เรียนและเข้าใจสิ่งต่างๆได้ง่าย หากเธอเห็นโครงการของคุณ เธอสามารถให้คำแนะนำดีๆได้... ถ้าเธอคิดว่า คุณไม่ต้องการเธอมากขนาดนั้น เธอจะทำตัวเหมือนเพื่อนที่ดีของคุณแทน แบบสาวมั่นจริงๆ

ผู้ชายตกหลุมรักสาวราศีนี้ได้ง่ายๆ การเปลี่ยนแปลง และ อารมณ์ที่แปรปรวน ของเธอนั้นเป็น "เสน่ห์" เธอสามารถหัวเราะ และเงียบได้แถบจะในเวลาเดียวกัน เธอต้องการหารักแท้แค่ 1 เดียว แบบเจ้าชายในฝัน... เธอหวังมากจนเรียกได้ว่าหวังมากเกินไป เธอจะฝันถึงอัศวินม้าขาว แม้แต่ตอนที่ เธอกำลังควงชายหนุ่มอยู่... เธอสามารถกำลังควงชายหุน่ม และไปชอบคนอื่นอีกได้ หากเลิกกับผู้ชายเธอก็ลืมง่าย เพราะการเลิกคือการเปลี่ยนแปลง และการเปลี่ยนแปลงคือ วิถีชิวิตของเธอ... สาวราศีเมถุน ทำให้คนอกหักมากกว่าสาวราศีอื่น เพราะความที่เป็นคนช่างฝัน เธอไคว่คว้าหารักแบบเทพนิยายเสมอ ดังนั้นชีวิตรัก มักซับซ้อน ไม่ก็วุ่นวาย

เธอไม่ชอบเขียนจดหมายยาวๆ ถ้าส่งจดหมายให้เธอและหวังให้เธอตอบ อย่าหวังดีกว่า เพราะเธอเป็นคนหลายบุคคลิก หลายความคิด การเขียนเหมือนหลักฐานถาวร ซึ่งเธออาจเปลี่ยนใจได้ทีหลัง เธอเชื่อว่า พรุ่งนี้อะไรก็เปลี่ยนได้เสมอ

สาวที่มีพรสวรรค์เรื่องภาษา สาวราศีนี้มักพูดได้มากกว่า 1 ภาษา... หากเธอต้องว่าหรือติคุณ เธอจะไม่บอกแบบตรงๆ เธอจะพูดอ้อมจนเข้าเรื่อง ที่เธอต้องพูดจนได้ โดยไม่ทำให้คุณรู้สึกโกรธ เธอเป็นคนไม่พูดโกหก

เธอเป็นคนทำงานหนัก พักเป็นครั้งคราว เธอจะเบื่อสภาพแวดล้อม มากกว่าเบื่องาน เธอไม่เคยพอใจงานที่เธอทำ ชื่อเสียงที่เธอมี หรือเงินที่หาได้ เธอคิดว่า เธอต้องได้มากกว่านั้น อย่าถามเธอว่า จุดไหนหรืออะไรที่เธอคิดว่าพอใจ เธอไม่รู้และไม่มีคำตอบ

หากรู้จักหรือสนิทกับเธอ เธอจะเป็นคนที่ช่วยเหลือคุณ อยู่เคียงข้างคุณ สาวช่างฝันคนนี้ ชอบที่มีจะมีคู่ เดินเคียงบ่า เคียงไหล่ ไปพร้อมๆกับเธอ

แม่นเนอะ ฮ่า ฮ่า ฮ๋า

แหะๆ

2008-02-07T00:28:00.000+07:00

เมื่อมันมีเริ่มต้น
ก็ต้องมีวันจะจบลง

ดี หรือ ร้าย
ยังไงก็ต้องลองพบดู
ดีกว่าชีิวิตจะปิดอยู่หลังประตู
อย่างน้อย ก็ได้รู้
อย่างน้อย ก็ได้ลอง
อย่างน้อย ก็จะได้เข้าใจ

" สำหรับตัวเราเอง ก็คิดว่าทำตัวดี ไม่ดื้อไม่ซนมาตลอดปี
ก็หวังว่าได้จะมีชื่ออยู่ในบัญชีเด็กดีของคุณลุงซานตาบ้าง
คุณลุงครับ ผมอยากได้บ้านพร้อมที่ดิน
มันพอจะเป็นไปได้มั๊ย
แหะๆ .. "

แอบไปอ่านบล๊อคพี่บอย คืนนี้เลยได้ยิ้มแหะๆตาม

เหนื่อย

2008-01-07T21:00:00.000+07:00

ผ่านพ้น365 วันเก่ามาได้ไม่ถึงอาทิตย์
ความสาหัสของพ.ศ. ใหม่ก็ปรากฎอย่างต่อเนื่อง

ปั่นป่วน สับสน และไม่มีทางออก
ตัวตนเริ่มครอบงำ เหตุผลเริ่มมีน้อยลง
อยากหนี อยากก่อกำแพง และมากมายที่วนเวียนอยู่
ทำไม เพราะอะไร เพื่ออะไร

สุดท้าย...มันก็เป็นเรื่องเดิมๆที่วนเวียนและไม่เคยจบลง
สุดท้าย...มันก็เป็นเรื่องเดิมๆที่คอยเตือนตัวเองอยู่เสมอ
และสุดท้าย...มันก็จะเป็นอีกเรื่องที่ผ่านไป

ปีใหม่ วันใหม่ แต่ทำไมยังเหนื่อยเหมือนเดิม..ไม่เข้าใจ

อีกไม่กี่วัน

2007-12-25T00:47:00.000+07:00

ก็จะถึงวันสิ้นปี..อีกแล้ว
ชีวิตดำเนินมาอีก 365 วัน โดยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงจาก365 วันที่แล้ว สักเท่าไร
ความพยายามจะส่งตัวเองออกนอกประเทศก็ไม่เป็นผล
งานที่ในความรับผิดชอบก็ไม่ได้ดีอะไรปานนั้น
แต่ ณ วันนี้ความฝันอย่างนึงที่เคยคิดได้เป็นรูปเป็นร่างขึ้นบ้างแล้ว
ต้องขอบคุณความเข้มแข็งของตัวเองและแรงผลักดันจากคนรอบข้าง
ที่ไม่ยอมให้ทิ้งความฝันก้อนเล็กๆก้อนนั้น

เรื่องดีๆร้ายๆที่ผ่านมา 365 วัน จะเก็บไว้อมยิ้มและให้มันเป็นบทเรียนที่มีค่า
365 วันที่ได้รู้จักใครใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆและใครบางคนที่ตกหล่นไปในชีวิต ไม่จะด้วยสาเหตุใดๆ อยากจะบอกว่าไม่ว่าจะทางเดินใดๆที่แยกออกจากกัน ทุกสิ่งนั้นยังเป็นความทรงจำที่ดีตลอดมา
ขอบคุณทุกอย่างที่ทำให้เราได้เจอและรู้จักกัน
ได้เรียนรู้และยิ้มด้วยกัน หัวเราะด้วยกัน
สุขสันต์วันปีใหม่!!!

Merry X'mas2007

2007-12-25T00:42:00.001+07:00

หากใครหลายคนต่างขอพรในวันนี้
ผมจะขอพรให้อ้อ มีความสุขกับปัจจุบันให้มากที่สุด
ให้อยู่ตรงกลางระหว่างความฝันกับความจริง
ให้มีทางข้างหน้าที่โปรยด้วยกลีบกุหลาบและขวากหนาม
ที่สำคัญให้มีสติแห่งตัวตนที่แท้ก็พอแล้ว
สุขสันต์วันเกิดพระเยซู

คำอวยพรของพี่ชายแสนดี ที่คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่ทำให้เราได้รู้จักกัน

ทำไปได้..พวกเรา

2007-11-26T20:12:00.000+07:00

ณ ห้าง กลางใจเมือง..แห่งหนึ่ง
A: ปวดหัววะ ปวดตั้งแต่เช้าแล้ว
B: ลืมกินน้ำอ่ะดิ
A: เกี่ยวด้วยเหรอวะ
B: อือ ไม่รู้เหรอ สมองอ่ะ เป็นน้ำไปซะ 70 แล้วนะแก
A: ทำไงหายอ่ะ
B: กินน้ำดิ ไม่ก็กินติมม่ะ เอาน้ำตาลเข้าร่างกาย
A: เออ เอาดิ
C เด๋วกินติมกัน เจอกันที่ร้านข้างบน..ให้ไว

ณ ร้านไอติม กลางใจเมือง
A: จะกินติมเลย จิงๆเหรอวะ..อยากกินของคาววะ
C: เออ อยากกินเหมือนกันวะ
B: อ้าว พวกมรึง
แล้วเอาไงอ่ะ
C: เฮ้ย เรามีข้าวกล่องอยู่ในรถนิ
A: เออจิง..ไปแดกข้าวกันก่อนแล้วค่อยขึ้นมากินติม
B: เออ ตามดี ประหยัด

ณ ลานจอดรถใต้ดินกลางใจเมือง
A: มีช้อนกินข้าวป่าววะ อย่าบอกนะว่าไม่มี
C: เออ ไม่มีวะ
B: ดัดแปลงเอาละกัน
(แปลงร่างฝากล่องเป็นช้อนได้ทันใจ)
....
A:เฮ้ย กินไปสองกล่อง อิ่มสัด
กินไอติมไม่ลงแล้ววะ
B: อ้าว..แก